فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    برخی از مشکلات ارتوپدی پرندگان در نتیجه ضربه (آسیب به وسیله پنکه سقفی، پرواز و برخورد با پنجره یا آینه، یا پا گذاشتن روی آن)، و برخی دیگر در اثر عدم تعادل تغذیه ­ای یا در نتیجه مشکلات ژنتیکی یا رشدی رخ می‌دهند.  یک بهله عقاب طلایی ماده بالغ با سابقه ناتوانی در پرواز به کلینیک دانشکده دامپزشکی دانشگاه رازی (کرمانشاه، ایران) ارجاع شد.  معاینه فیزیکی برخی ناهنجاری­ ها را در بال چپ نشان داد.  در معاینه رادیوگرافی شکستگی بد جوش ­خورده زاویه‌ای در قسمت میانی بدنه استخوان رادیوس و اولنا مشخص شد.  پرنده برای جراحی آسپتیک آماده شد و قسمتی از بدجوش ­خوردگی استخوان بریده شد.  پس از اصلاح و تراز شدن استخوان‌ها، هر دو استخوان اولنا و ردیوس توسط پین داخل مدولاری ثابت شدند.  پرنده بدون هیچ عارضه­ ای مرخص شد.  پی گیری صورت گرفته بهبودی بدون مشکلی را نشان داد و 6 هفته پس از جراحی، پین داخل مدولاری اولنا خارج گردید، اما پین داخل مدولاری ردیوس باقی ماند.  بیش­تر تکنیک‌های ارتوپدی مورد استفاده برای پستانداران را می‌توان با در نظر گرفتن تفاوت‌های آناتومیکی در گونه‌های مختلف پرندگان، و این که آیا پرنده می‌تواند دوباره پرواز کند یا نه، برای پرندگان به کار برد.  بد جوش­خوردگی شکستگی در پرندگان شکاری می‌تواند عملکرد ماهیچه‌ها و تاندون‌ها را به خطر بیندازد و بر فعالیت‌های عادی که برای بقای این گونه‌ها ضروری است، تأثیر منفی بگذارد.  بدجوش­ خوردگی استخوان را می ­توان با تکنیک­ های استئوتومی و به دنبال آن تثبیت استخوان که ثبات کافی را فراهم می­کند تا امکان التیام بدون تداخل با حداقل آسیب بافت نرم فراهم شود، اصلاح نمود.