فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    مواجهه­ مکرر با نانوذرات اکسیدآهن می‌تواند منجر به اختلالات ساختاری در بیضه شده و اثرات منفی بر عملکرد تولید مثلی فرد داشته باشد.  در مقابل جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس با دارا بودن خواص آنتی­اکسیدانی و منبع ویتامینی فراوان می­تواند این اثرات را کاهش دهد.  هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثرات جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس بر تغییرات بافتی بیضه­ موش­های صحرایی القاء شده با استفاده از نانوذرات اکسید آهن بود.  تعداد 36 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار پس از سازگاری به صورت تصادفی به 6 گروه زیر تقسیم شدند.  گروه اول:  کنترل، گروه دوم:  15میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن نانوذرات اکسیدآهن، گروه سوم:  300 میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس ، گروه چهارم:  15 میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن نانوذرات اکسیدآهن و 300  میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس به صورت هم­زمان، گروه پنجم:  15 میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن نانوذرات اکسیدآهن  به مدت 14 روز سپس 300 میلی­گرم بر کیلوگرم جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس ، گروه ششم: 300 میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس به مدت 14 روز سپس 15 میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن نانوذرات اکسیدآهن.  نمونه­برداری پس از 60 روز انجام و مقاطع باقتی بیضه پس از آماده­سازی به منظور مطالعات هیستولوژی و هیستومتری توسط هماتوکسیلین- ائوزین (H & E) رنگ شد.  مطالعه مقاطع بافتی بیضه در رت­های مواجهه شده با نانوذرات اکسیدآهن نشان دهنده کاهش قطر لوله­های اسپرم­ساز و ضخامت اپیتلیوم لوله­های اسپرم­ساز، کاهش تعداد سلول­های سرتولی و تعداد سلول­های لیدیگ در مقایسه با گروه کنترل بود، در حالی که مواجهه با جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس قطر لوله­های اسپرم­ساز و ضخامت اپیتلیوم لوله­های اسپرم­ساز را افزایش داد.  درمان با ج جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس لبک در گروه­های مواجه شده با نانوذرات اکسیدآهن، موجب بهبود تغییرات بافتی ایجاد شده در بیضه گردید و از کاهش قطر لوله­های اسپرم­ساز، ضخامت اپیتلیوم زایا، تعداد سلول­های لیدیگ و سرتولی جلوگیری کرد.  نتایج نشان داد که تجویز خوراکی جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس در موش­های صحرایی نر موجب بهبود اختلالات ساختاری در بیضه و اصلاح تغییرات بافتی ناشی از القاء توسط نانو ذرات اکسید آهن می­شود.