فهم تاثیر سرمایه رهبری بر توانمندسازی منابع انسانی؛ تحلیل نقش میانجی رفتارهای توانمندساز رهبران

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت واقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

2 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت واقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

3 دانش آموخته دکتری مدیریت دولتی، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت واقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

doi
10.22111/jmr.2025.48143.6158
چکیده

امروزه باتوجه ‌به رشد سریع فنّاوری در فضای رقابتی سازمان‌ها و بروز چالش ­هایی در حوزه منابع انسانی برای جلوگیری از تضعیف سرمایه­ های انسانی به­ عنوان ارزشمندترین سرمایه سازمان­ها در برابر این چالش‌ها و بهبود عملکرد آن­ها بایستی توانمند نمودن منابع انسانی مورد توجه قرار گیرد. یکی از عوامل تأثیرگذار در این حوزه نقش رهبران و رفتارهای توانمندساز آن­هاست؛ لذا پژوهش حاضر باهدف فهم تأثیر سرمایه رهبری بر توانمندسازی منابع انسانی با نقش میانجی رفتارهای توانمندساز رهبران انجام پذیرفت. این پژوهش بر اساس هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی پیمایشی با رویکرد معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش مدیران و کارکنان سازمان­ های دولتی استان لرستان هستند که با استفاده از فرمول کوکران نسبت به تعیین حجم نمونه اقدام شد و در سطح اطمینان 95/. تعداد اعضای نمونه برابر384 نفر تعیین و این افراد به روش نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در این پژوهش برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه­های بنیستر وهمکاران(2015)، اسپریتنزر ومیشر (1992) و لاریکوا (2013) استفاده شده است که روایی وپایایی آن­ها با روش اعتبار محتوا وآلفای کرونباخ تایید شد. برای آزمون فرضیات وتحلیل داده­ها از روش مدلسازی معادلات ساختاری و نرم افزار پی ال اس استفاده شده است.یافته ­های پژوهش نشان­دهنده آن است که سرمایه­ رهبری بر توانمندسازی منابع انسانی و رفتارهای توانمندساز رهبران تاثیر مثبت و معناداری دارد. لذا به عنوان یک نتیجه کلی باید گفت که مدیران و رهبرانی که از سرمایه­رهبری برخوردارند،از طریق بروز رفتارهای توانمندساز رهبری همچون تسهیم قدرت و مسئولیت،اعطای آزادی عمل درتصمیم‌گیری به زیردستان وبرقراری ارتباطات مثبت، می ­توانند گام ­های موثری در راستای توانمندسازی منابع انسانی در سازمان­های دولتی بردارند.