تحلیل ظرفیتهای پویانمایی (انیمیشنی) حکایت «اسب آبنوس» هزار و یک شب
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان انگلیسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران
doi
10.30465/cpl.2021.5960چکیده
در دهههای اخیر هنر پویانمایی (انیمیشن) به صنعتی بسیار درآمدزا تبدیل شده که با جادوی خود مخاطبان بسیاری را به خود جلب کرده است. اقتباس از متون ادبی یکی از راهکارهای سینما و انیمیشن برای تهیهی فیلمی جذاب است. یکی از مهمترین این متون «هزار و یک شب» است که تطور و گسترش آن در ایران، هند، جهان عرب و غرب، این اثر را برای مخاطبان بسیاری قابل توجه کرده است. در این مقاله نویسنده میکوشد با توجه به وجه خیالانگیزی و فانتزی حکایت «اسب آبنوس» که یکی از مهمترین لازمههای انیمیشن است، با انطباق این حکایت با ساختار فیلمنامه پویانمایی (انیمیشنی) به روش توصیفی- تحلیلی، عناصری که به انیمیشنی شدن حکایت «اسب آبنوس» هزار و یک شب کمک میکند را شرح دهد و با تأکید بر ظرفیتهایی چون فانتزی، بهرهگیری از ساختار سه پرده نمایشی ارسطویی، بررسی عناصر مهمی چون گرهافکنی، بحران، اوج و گرهگشایی؛ کشمکشهای عملمحور و تعلیقساز؛ شخصیتپردازی اصولی بر مبنای گفتوگو و عمل و صحنهها و موقعیتهای جذاب مناسب برای فضای پویانمایی، قابلیتهای این حکایت را به مخاطبان، بهویژه فیلمسازان و هنرمندان پویانما نشان دهد.