فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    گونه ­های فعال اکسیژن و آسیب اکسیداتیو اصلی­ ترین عوامل دخیل در آسیب­های بافتی ناشی از آرسنیک تری اکساید است.  هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات محافظتی ژل رویال بر پارامترهای استرس اکسیداتیو و آسیب­های هیستوپاتولوژیک وارده بر بافت ریه ناشی از مسمومیت با آرسنیک تری اکساید بوده است.  40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار آلبینو به مدت 30 روز به صورت خوراکی آرسنیک تری اکساید و ژل رویال دریافت کردند و به صورت تصادفی در 8 گروه پنج تایی تقسیم شدند؛ گروه اول  نرمال سالین را با دوز   mg/kg1، گروه دوم ژل رویال را با دوز mg/kg 150، گروه سوم آرسنیک تری اکساید را با دوز mg/kg 1، گروه چهارم آرسنیک تری اکساید (mg/kg1) را به همراه ژل رویال با دوز mg/kg 150، گروه پنجم آرسنیک تری اکساید (mg/kg1) را به همراه ژل رویال با دوز mg/kg 100، گروه ششم آرسنیک تری اکساید (mg/kg1) را به همراه ژل رویال با دوز mg/kg 50، گروه هفتم آرسنیک تری اکساید (mg/kg1) را به همراه ویتامین E با دوز mg/kg 100، گروه هشتم آرسنیک تری اکساید (mg/kg1)را به همراه ویتامین E و ژل رویال (هر دو) با دوز mg/kg 100 دریافت کردند.  سپس فراسنجه­های استرس اکسیداتیو شامل:  مالون دی آلدئید (MDA)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPx)، سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و کاتالاز (CAT) مورد ارزیابی قرار گرفتند.  همچنین آسیب­های وارده به بافت ریه از طریق رنگ ­آمیزی بافتی هماتوکسیلین-ائوزین مورد سنجش قرار گرفت.  نتایج مطالعه حاضر نشان داد که آرسنیک تری اکساید سبب افزایش MDA و کاهش GPx، SOD و CAT گردید.  درمان با ژل رویال باعث کاهش سطح MDA و افزایش غلظت GPx، SOD و CAT در بافت ریه گردید.  همچنین شدت آسیب­های بافتی ریه کاهش یافت.  به طور کلی ژل رویال سبب کاهش استرس اکسیداتیو و آسیب­های بافتی ریه گردید.