پایداری استراتژیک کسبوکارها(مطالعه موردی شرکتهای خانوادگی)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده مدیریت و حسابداری و دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشیار دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان ، رشت، ایران.
3 دانشیار دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان ، رشت، ایران.
doi
10.22111/jmr.2025.46336.6044چکیده
هدف از این پژوهش، طراحی مدل پایداری استراتژیک در کسبوکارهای خانوادگی است. روش شناسی این پژوهش ترکیبی از پژوهش کمی و کیفی است. در بخش کیفی از روش نظریه داده بنیاد استفاده شد. جامعه آماری این مرحله شامل کسبوکارهای خانوادگی استانهای غرب کشور (آذربایجان غربی، کردستان و کرمانشاه) میباشد که در نسل دوم، سوم و یا چهارم فعالیت خود بودند. در بخش کیفی، با 18 نفر از رهبران و بنیانگذاران این کسبوکارها مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام پذیرفت. نتایج بخشکیفی در قالب یک مدل پارادایمی ارائه گردید. در بخش کمی، به منظور آزمون مدل استخراجی بخش کیفی از روش معادلات ساختاری و نرم افزار اسمارت پی ال اس استفاده شد. جامعه آماری در این مرحله شامل کارآفرینان و کارشناسان و مدیران کسبوکارهای کوچک و متوسط در استان های غرب کشور میباشد. برای تعیین حجم نمونه از نرم افزار جی پاور با سطح خطای 5 درصد بهره گرفته شد که بر این اساس، تعداد 220 نفر به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. نتایج بخش کمی، اعتبار مدل اندازه گیری و روابط متغیرهای مدل استخراجی را تأیید نمود. نتایج پژوهش نشان داد که، کسبوکارهای خانوادگی چالشها و تعارضات بین اهداف کسبوکار و اهداف خانواده را از طریق ارزشگرایی خانواده محور مدیریت میکنند و در این مسیر با مدیریت استعدادهای خانوادگی پایداری کسبوکار را تضمین میکنند.