تاثیر جنس سنگ‌های کربناته بر خستگی مخلوط های آسفالتی در سنگ-های کربناته زون البرز مرکزی

نویسندگان

1 گروه زمین شناسی مهندسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس تهران

2 گروه زمین شناسی مهندسی دانشگاه تربیت مدرس

3 دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم، گروهزمین شناسی

4 تربیت مدرس

doi
چکیده

زون البرز مرکزی دربرگیرنده صنایع مختلف و جمعیت بالای متمرکز (حدود یک‌چهارم جمعیت کشور) می‌باشد که شناخت منابع موردنیاز جهت تامین منابع و ایجاد زیرساخت‌های لازم برای این جمعیت کثیر ضروری است. یکی از مصالح عمده در زون البرز مرکزی وجود گستره متنوعی از سنگ‌های کربناته (سازندهای الیکا، لار، دلیچای، تیزکوه، زیارت و کند) می‌‌باشد، از این رو شناخت ویژگی‌های این سنگ‌ها از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف مطالعه حاضر بررسی خصوصیات مهندسی شش سازند کربناته زون البرز مرکزی و رده‌بندی سنگ‌های کربناته بر مبنای جنس آن‌ها و بر اساس عملکرد آن‌ها در مخلوط-های آسفالتی می‌باشد. از این روی با نمونه‌گیری از این سازندها و انجام آزمایش‌های مختلف، سازندهای مورد مطالعه رده‌بندی شده و در ارزیابی عملکرد مخلوط‌های آسفالتی مورد استفاده قرار گرفته است. سازندهای انتخابی شامل الیکا، دلیچای، لار، تیزکوه، زیارت و کند می‌باشد. سنگ‌های کربناته مورد مطالعه بر اساس سنگ‌شناسی و عملکرد مخلوط‌های آسفالتی آن‌ها در آزمایش‌ خستگی و ترک‌خوردگی رده‌بندی شدند. این رده‌بندی به ترتیب از بهترین عملکرد به سمت ضعیف‌ترین عملکرد شامل میکرایت (سازند الیکا)، بایوکلاست گرینستون (سازند کند)، بایوکلاست پکستون (سازند دلیچای)، بیوکلاست پکستون (تیزکوه)، پکستون-وکستون (سازند زیارت) و دولومیت (سازند لار) می‌باشند. به طور کلی سنگ‌های آهکی عملکرد بهتری از سنگ دولومیتی دارد.