بررسی وضعیت ویتامین D در مراحل مختلف آبستنی در میش کبوده شیراز

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری حرفه‌ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22055/ivj.2024.411885.2608
چکیده

    هدف از این تحقیق بررسی وضعیت سرمی ویتامین D در میش­های کبوده شیراز در مراحل مختلف تولیدمثلی از جمله جفت­گیری، آبستنی و اوایل شیردهی بود.  از تعداد 60 رأس میش سالم در سه مرحله نمونه­برداری شد.  مرحله اول در زمان جفت­گیری، مرحله دوم در اواخر بارداری و مرحله سوم بعد از زایمان بود.  نمونه­ها از نظر سطوح 25 هیدروکسی ویتامینD  مورد بررسی قرار گرفتند.  در هنگام زایمان، چند قلوزایی، وزن بره­ها و میزان سقط ثبت شد.  نتایج نشان داد که میانگین سطوح سرمی ویتامین D در مرحله سوم نمونه‌برداری (ابتدای شیردهی) نسبت به مرحله اول (جفت‌گیری) و مرحله دوم (آبستنی) به طور معنی‌داری بیش­تر بود، با این حال، تفاوت معنی­داری در سطوح ویتامین D در بین گروه­های غیر آبستن، تک قلو و دوقلو در هیچ یک از مراحل نمونه­گیری مشاهده نشد.  سطح ویتامین D در میش‌های کبوده شیراز در ابتدای شیردهی بالاتر بود.  علاوه بر این، با افزایش تعداد زایش، ویتامین D سرم در میش­های آبستن اندکی کاهش یافت.  در مجموع، یافته‌ها نشان می‌دهد که حفظ سطح کافی ویتامین D ممکن است در سلامت باروری در گوسفند نقش داشته باشد، زیرا به نظر می‌رسد بین سطوح ویتامین D و باروری همبستگی وجود دارد.