بررسی وضعیت ویتامین D در مراحل مختلف آبستنی در میش کبوده شیراز
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری حرفهای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22055/ivj.2024.411885.2608چکیده
هدف از این تحقیق بررسی وضعیت سرمی ویتامین D در میشهای کبوده شیراز در مراحل مختلف تولیدمثلی از جمله جفتگیری، آبستنی و اوایل شیردهی بود. از تعداد 60 رأس میش سالم در سه مرحله نمونهبرداری شد. مرحله اول در زمان جفتگیری، مرحله دوم در اواخر بارداری و مرحله سوم بعد از زایمان بود. نمونهها از نظر سطوح 25 هیدروکسی ویتامینD مورد بررسی قرار گرفتند. در هنگام زایمان، چند قلوزایی، وزن برهها و میزان سقط ثبت شد. نتایج نشان داد که میانگین سطوح سرمی ویتامین D در مرحله سوم نمونهبرداری (ابتدای شیردهی) نسبت به مرحله اول (جفتگیری) و مرحله دوم (آبستنی) به طور معنیداری بیشتر بود، با این حال، تفاوت معنیداری در سطوح ویتامین D در بین گروههای غیر آبستن، تک قلو و دوقلو در هیچ یک از مراحل نمونهگیری مشاهده نشد. سطح ویتامین D در میشهای کبوده شیراز در ابتدای شیردهی بالاتر بود. علاوه بر این، با افزایش تعداد زایش، ویتامین D سرم در میشهای آبستن اندکی کاهش یافت. در مجموع، یافتهها نشان میدهد که حفظ سطح کافی ویتامین D ممکن است در سلامت باروری در گوسفند نقش داشته باشد، زیرا به نظر میرسد بین سطوح ویتامین D و باروری همبستگی وجود دارد.