فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) یکی از مهم­ترین اختلالات غدد درون­ریز است که حدود 5 تا 10 درصد از زنان در سنین باروری را تحت تأثیر قرار می­دهد.  بتائین یک پپتید فعال زیستی است که دارای فعالیت ضد­التهابی است.  مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات بتائین بر شاخص‌های مقاومت به انسولین و نشان­گرهای سایتوکین‌های التهابی و تغییرات بافت‌شناسی در تخمدان موش صحرایی با PCOS تجربی انجام شد.  این مطالعه تجربی روی 48 سر موش صحرایی ماده بالغ نژاد ویستار (200-170 گرم) انجام شد.  سندرم تخمدان پلی‌کیستیک با تجویز تستوسترون انانتات (1 میلی گرم/100 گرم در روز در طی 35 روز) القا گردید.  موش­های PCOS با بتائین (1 درصد در آب آشامیدنی) به مدت 30 روز تحت درمان قرار گرفتند.  در پایان دوره آزمایشی، نشان­گرهای مقاومت به انسولین (غلظت انسولین و گلوکز سرم، ارزیابی مدل هموستاز مقاومت به انسولین پایه (HOMA-IR)، استرادیول (E2)، پروژسترون (P4) سرم و سایتوکاین‌های التهابی اندازه‌گیری شد.  تخمدان­ها نیز برای مطالعه بافت­شناسی پردازش شدند.  القای PCOS منجر به مقاومت به انسولین، اختلال در تولید E2 و P4 و افزایش سطح TNF-α، IL-1β بافتی شد، همچنین افزایش قابل توجهی در کیست­های تخمدان و فولیکول­های آترتیک به همراه داشت.  کاهش جسم زرد اولیه در بافت تخمدان گروه‌های PCOS مشاهده شد.  درمان با بتائین، سیتوکین‌های التهابی را کاهش داده و تولید استروئیدها را در موش‌های PCOS بهبود بخشید.  بتائین همچنین با کاهش فولیکول‌های آترتیک و کیستیک، فولیکولوژنز طبیعی را بازیابی کرد.  یافته‌های این پژوهش نشان داد که بتائین در موش­های PCOS با بهبود فولیکولوژنز و سرکوب التهاب در تخمدان می­تواند اثرات سودمندی را اعمال کند.