بررسی فراوانی ازدیاد حساسیت به نیش حشرات (IBH) در اسبان استان خوزستان، ایران
نویسندگان
1 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران و گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 استاد گروه آمار، دانشکده علوم ریاضی و کامپیوتر، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
5 دانشآموخته دکترای تخصصی بیماریهای داخلی دامهای بزرگ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
6 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22055/ivj.2024.421368.2643چکیده
ازدیاد حساسیت به نیش حشرات یک درماتیت راجعه و مزمن اسب است که عمدتا به واسطه واکنش آلرژیک به نیش گونههای جنس کولیکوئیدس ایجاد شده و لذا در مناطقی که امکان رشد این حشرات وجود دارد، شانس مواجهه با بیماری نیز افزایش مییابد. شرایطی که در استان عمدتا گرم و مرطوب خوزستان (واقع در جنوب غربی ایران) وجود داشته و باعث میشود که دامپزشکان به فراوانی با اسبان واجد نشانه IBH مواجه گردند. هدف از تحقیق حاضر، ارزیابی فراوانی ازدیاد حساسیت به نیش حشرات در بین اسبان این استان بوده است. این مطالعه روی 255 رأس اسب نژاد عرب نگهداری شده در 21 واحد اسبداری واقع در 6 شهرستان این استان به انجام رسید. اسبان تحت بررسی، از نظر داشتن یا نداشتن ضایعات پوستی معاینه گردیده، وجود ضایعات جلدی، همراه با مشخصات فردی دام در فرمهای مربوطه به ثبت میرسید. نمونههای سرم تهیه شده (32 رأس اسب سالم و 61 رأس اسب واجد ضایعات) از نظر میزان IgE تام با استفاده از آزمایش الایزا، بر اساس دستورالعمل شرکت سازنده کیت ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که از میان 255 رأس اسب بررسی شده، 144 رأس (5/56 درصد) واجد نشانههای بالینی IBH بودند. همچنین ارزیابیهای آماری مشخص ساخت که از بین فاکتورهای میزبانی (شامل سن، جنسیت، خط خونی، رنگ پوشش خارجی، امتیاز توده بدنی و نوع کاربری) و فاکتورهای مدیریتی و محیطی (شامل اندازه گله، نحوه مبارزه با حشرات، فاصله اسبداری تا منبع آب؛ فواصل جمعآوری مدفوع در اسبداری و موقعیت جغرافیایی محل نگهداری اسب)، تنها اندازه گله واجد تأثیر معنیدار در میزان ابتلا به IBH بوده است و در سایر موارد، ارتباط معنیداری بین میزان وقوع بیماری و فاکتور ارزیابی شده وجود نداشته است. همچنین تنایج مشخص نمود مقدار IgE تام در دامهای بیمار، بیشتر از اسبان سالم بوده است. نتایج این بررسی نشان داد که ازدیاد حساسیت به نیش حشرات با فراوانی قابل توجهی در بین اسبان نگهداری شده در اسبداریهای استان خوزستان وجود دارد.