اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر بر توانمندی روانی و رفتارهای ارتقا سلامت پرستاران زن با نشانه‌های اضطراب

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

2 استادیار نوروفیزیولوژی گروه علوم پایه پزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

3 دانشیار گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.(نویسنده مسئول)

4 استادیار گروه روان‌شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.

doi
10.22038/mjms.2021.20065
چکیده

مقدمه و هدف: حجم کاری حاصل از وقوع همه‌گیری‌های متعدد ویروس کووید-19 و بار روانی ایجاد شده سبب ایجاد اضطراب در پرستاران می‌شود. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر بر توانمندی روانی و رفتارهای ارتقا سلامت پرستاران زن با نشانه‌های اضطراب انجام گرفت.روش کار: پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل پرستاران زن با نشانه‌های اضطراب شهر اصفهان در سه ماهه زمستان سال 1399 بود. در این پژوهش تعداد 33 پرستاران زن با نشانه‌های اضطراب با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه گمارده شدند. گروه آزمایش روان‌درمانی مثبت‌نگر را طی یک ماه در 8 جلسه 75 دقیقه‌ای به صورت آنلاین دریافت نمودند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه‌های اضطراب، توانمندی روانی و رفتارهای ارتقا سلامت بود. داده‌ها به شیوه تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: نتایج نشان داد که روان‌درمانی مثبت‌نگر بر توانمندی روانی و رفتارهای ارتقا سلامت پرستاران زن با نشانه‌های اضطراب تأثیر معنادار دارد (p<0/001).نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان چنین نتیجه گرفت که روان‌درمانی مثبت‌نگر با بهره‌گیری از فنونی همانند چشم‌انداز مثبت به زندگی و آموزش خوش‌بینی و امید به آینده می‌تواند به عنوان یک درمان کارآمد جهت افزایش توانمندی روانی و رفتارهای ارتقا سلامت پرستاران زن با نشانه‌های اضطراب مورد استفاده قرار گیرد.