فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    استروس اویس (مگس بینی گوسفند) یکی از انگل­های­­ مشترک انسان و دام (زئونوز) مهم در نشخوارکنندگان کوچک است.  میاز چشمی- حلقی­بینی انسان ناشی از لاروهای استروس اویس در ایران و کشورهای دیگر گزارش شده است.  در این مطالعه، آنتی‌ژن‌های دفعی-ترشحی (ES) و پیکری (S) لارو­های استروس اویس برای تشخیص­سرمی آلودگی آن در بزها به روش IHA ارزیابی گردید.  پس از برچسب­گذاری و خون­گیری از بزها در کشتارگاه، مراحل دوم و سوم لاروی استروس اویس (L2/L3) از شاخ­های بریده شده آن­ها جمع­آوری شد.  برای تهیه آنتی­ژن­های S، لاروها در لوله آزمایش جداگانه با هموژنایزر همگن سپس سانتریفیوژ شده و مایع­رویی جمع­آوری شد.  برای تهیه آنتی­ژن­های پیکری (ESL2/ESL3)، لاروها جداگانه در محیط RPMI آنتی­بیوتیک­دار به مدت 48 ساعت در گرم­خانه نگهداری شدند.  با استفاده از 30 سرم مثبت (از بزهای آلوده)، 30 سرم منفی (از بزغاله) و آنتی­ژن­ها، روش IHA برای تشخیص آلودگی به استروس اویس بزها مورد ارزیابی قرار گرفت.  بر اساس آزمایش­های IHA انجام شده با آنتی­ژن­های ESL2 و SL2، میزان حساسیت و ویژگی به ترتیب 91 درصد، 85 درصد و 82 درصد، 96 درصد بود.  بر اساس نتایج IHA با آنتی­ژن­های Sl3 و ESL3، حساسیت و ویژگی به ترتیب 86 درصد، 100 درصد و 23 درصد، 92 درصد بود.  در مجموع 206 نمونه سرم از بزهای بهبهان (خوزستان) برای تشخیص سرمی آلودگی استروس اویس با IHA و آنتی­ژن­های ESL2 و ESL3 آزمایش شد.  نتایج IHA با آنتی­ژن­های ESL2 و ESL3، شیوع سرمی آلودگی به استروس اویس را در حیوانات به ترتیب 7/59 درصد و 2/43 درصد نشان داد.  نتایج IHA با آنتی­ژن­های ESL2 و ESL3، شیوع سرمی آلودگی به استروس اویس را در حیوانات به ترتیب 7/59 درصد و 2/43 درصد نشان داد.  بر ­اساس نتایج این مطالعه، IHA با آنتی­ژن ESL2 و ESL3 را می­توان به عنوان یک روش تشخیص سریع و ارزان به ویژه در بزها برای درمان، کنترل و به حداقل رساندن خسارات اقتصادی آن­ها و همچنین کاهش میاز در انسان استفاده کرد.