فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    علی­رغم خواص دارویی آلوئه‌ورا، چندین ترکیب فعال موجود در این گیاه، نگرانی‌هایی را در مورد مصرف و کاربرد ایمن آن به ویژه در مورد سیستم تولید مثل مردان ایجاد می‌کند.  مطالعات قبلی در مورد اثرات آلوئه‌ورا بر هورمون‌های تولیدمثلی مردانه به تستوسترون و گنادوتروپین‌ها با نتایج متناقضی محدود شده بود.  تا به امروز، هیچ تحقیقی در مورد تأثیر آلوئه‌ورا بر هورمون‌هایی مانند اینهیبین B و آنتی‌مولرین انجام نشده است که می‌تواند تأثیرات این گیاه بر دستگاه تناسلی نر را روشن کند.  هدف این آزمایش، بررسی اثر عصاره هیدروالکلی ژل آلوئه‌ورا بر سطوح سرمی هورمون‌های اینهیبین B، گنادوتروپین، تستوسترون و هورمون آنتی مولرین بود.  بدین منظور، 18 موش صحرایی نر بالغ به طور تصادفی به سه گروه (گروه شاهد و دو گروه درمانی) تقسیم شدند.  موش‌های گروه‌های آزمایش اول و دوم عصاره هیدروالکلی آلوئه‌ورا را به ترتیب با دوزهای 100 و 200 میلی­گرم بر کیلوگرم به مدت 60 روز دریافت کردند.  در پایان، سطح هورمون‌های تولیدمثلی به روش الیزا در نمونه‌های سرم جمع‌آوری شده، اندازه‌گیری شد.  تیمار موش‌های صحرایی با دو دوز عصاره هیدروالکلی آلوئه‌ورا (100 و 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم) منجر به کاهش غیرمعنی‌دار سطح تستوسترون و LH و افزایش غیرمعنی‌دار سطح FSH، اینهیبین B و آنتی‌مولرین هورمون در موش‌های صحرایی نر بالغ می‌شود.  مصرف طولانی مدت عصاره هیدروالکلی ژل آلوئه‌ورا تأثیر معنی‌داری بر سطح هورمون‌های محور هیپوفیز-گناد در موش‌های صحرایی نر بالغ ندارد.