مطالعه مورد- شاهدی برخی از عوامل مؤثر بر آلودگی گاوهای شیری به بروسلوز
نویسندگان
1 استاد گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 دانشیار گروه بیماریهای داخلی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 کارشناس دفتر بهداشت و مدیریت بیماریهای دامی، سازمان دامپزشکی ایران، تهران، ایران
4 کارشناس دفتر بهداشت و مدیریت بیماریهای دامی، سازمان دامپزشکی ایران، تهران، ایران
5 استاد گروه بهداشت و کنترل مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
6 پژوهشگر پسادکتری، مرکز تحقیقات بهرهمندی از دانش سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
doi
10.22055/ivj.2022.356571.2490چکیده
بروسلوز یکی از بیماریهای مهم مشترک بین انسان و حیوان با گستردگی جهانی است که هم از لحاظ اقتصادی و هم بهداشت عمومی دارای اهمیت میباشد. به طور کلی عوامل خطر بروسلوز را میتوان در چهار گروه عوامل مدیریتی (اندازه گله و ...)، عوامل مربوط به حیوان (سن، جنس و ...)، عوامل مربوط به دامدار (سن دامدار و ...) و منطقه جغرافیایی (مانند شرایط آب و هوایی و ...) تقسیم نمود. در این پژوهش ارتباط برخی از عوامل خطر بروسلوز در سطح حیوان مورد بررسی قرار گرفت. این مطالعه به صورت مورد- شاهد بر روی گاوهای سرم مثبت (مورد) و منفی (شاهد) انجام پذیرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری Stata 14و روش رگرسیون لجستیک شرطی انجام پذیرفت. از نظر روابط بین متغیرهای مستقل تحت مطالعه با آلودگی به بروسلوز مشخص گردید که آبستن بودن (OR= 0.44)، شیروار بودن (OR= 0.43) و داشتن سابقه واکسیناسیون مناسب (0.09 OR=) سبب کاهش خطر آلودگی و متولد شدن در فارم دیگر (آمدن از فارم دیگر) (OR= 2.04) و داشتن سابقه سقط (OR= 3.77) با افزایش خطر آلودگی به بروسلوز همراه است. واکسیناسیون مناسب و به موقع و پرهیز از جا به جایی غیرضروری و ورود دام جدید برای پیشگیری از بروز بروسلوز در دامها توصیه میگردد.
