تأثیر تأخیر در دسترسی به خوراک بر عملکرد رشد، جذب زرده و تغییرات بافتی دستگاه گوارش جوجه بلدرچین ژاپنی

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 دانش آموخته دکتری حرفه‌ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22055/ivj.2023.397214.2583
چکیده

    فرضیه این مطالعه بررسی پاسخ عملکرد رشد و توسعه دستگاه گوارش جوجه بلدرچین ژاپنی در دوره پس از هچ به تأخیری در تغذیه بود.  120 قطعه جوجه بلدرچین ژاپنی تازه هچ شده، به صورت تصادفی در 12 پن قرار گرفتند.  چهار گروه 10 تایی از جوجه­ها به طور تصادفی به هر یک از سه تیمار تقسیم شدند.  تیمارهای آزمایشی شامل؛ تغذیه زود هنگام جوجه­ها(EF) به مدت 3 ساعت، و تأخیر در تغذیه (DF) به مدت  24 و 48 ساعت پس از هچ بودند.  پس از آن، همه پرندگان تا سن 15 روزگی دسترسی آزاد با جیره آردی داشتند.  در سنین 0، 1، 3 و 15 روزگی یک  قطعه پرنده از هر تکرار (چهار پرنده از هر تیمار) به طور تصادفی انتخاب، وزن و کشتار شدند.  نمونه­هایی بافتی از قسمت میانی ژژنوم تهیه و در محلول فرمالدئید 10 درصد تثبیت شدند.  اسلایدهای بافتی به روش رنگ­آمیزی باهماتوکسیلین و ائوزین، آلسین بلو- ون گیسون و پریودیک اسید- شیف تهیه شدند.  شاخص­های هیستومرفومتریک مورد بررسی شامل ارتفاع پرز (VH)، عمق کریپت (CD)، عرض پرز (VW)، ضخامت لایه عضلانی (MT) و سطح پرز (VSA) بودند.  پرندگان تحت تیمارهای مختلف تفاوت معنی­داری در مصرف خوراک و وزن باقیمانده زرده نشان ندادند.  در پرندگان EF وزن 15 روزگی و افزایش وزن در دوره سنی 1-15 روزگی به طور معنی­داری بالاتر و ضریب تبدیل خوراک (FCR) به طور معنی­داری پایین­تر از پرندگان DF بود.  به طور مشابه، در پرندگان گروه EF ارتفاع ویلی­ها و سطح ویلی­ها به طور معنی­داری بالا­تر از پرندگان DF بود.  نتیجه کلی اینکه تأخیر در دسترسی به خوراک پس از هچ بر رشد و توسعه دستگاه گوارش جوجه بلدرچین ژاپنی اثر منفی دارد.