تأثیر تأخیر در دسترسی به خوراک بر عملکرد رشد، جذب زرده و تغییرات بافتی دستگاه گوارش جوجه بلدرچین ژاپنی
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانش آموخته دکتری حرفهای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22055/ivj.2023.397214.2583چکیده
فرضیه این مطالعه بررسی پاسخ عملکرد رشد و توسعه دستگاه گوارش جوجه بلدرچین ژاپنی در دوره پس از هچ به تأخیری در تغذیه بود. 120 قطعه جوجه بلدرچین ژاپنی تازه هچ شده، به صورت تصادفی در 12 پن قرار گرفتند. چهار گروه 10 تایی از جوجهها به طور تصادفی به هر یک از سه تیمار تقسیم شدند. تیمارهای آزمایشی شامل؛ تغذیه زود هنگام جوجهها(EF) به مدت 3 ساعت، و تأخیر در تغذیه (DF) به مدت 24 و 48 ساعت پس از هچ بودند. پس از آن، همه پرندگان تا سن 15 روزگی دسترسی آزاد با جیره آردی داشتند. در سنین 0، 1، 3 و 15 روزگی یک قطعه پرنده از هر تکرار (چهار پرنده از هر تیمار) به طور تصادفی انتخاب، وزن و کشتار شدند. نمونههایی بافتی از قسمت میانی ژژنوم تهیه و در محلول فرمالدئید 10 درصد تثبیت شدند. اسلایدهای بافتی به روش رنگآمیزی باهماتوکسیلین و ائوزین، آلسین بلو- ون گیسون و پریودیک اسید- شیف تهیه شدند. شاخصهای هیستومرفومتریک مورد بررسی شامل ارتفاع پرز (VH)، عمق کریپت (CD)، عرض پرز (VW)، ضخامت لایه عضلانی (MT) و سطح پرز (VSA) بودند. پرندگان تحت تیمارهای مختلف تفاوت معنیداری در مصرف خوراک و وزن باقیمانده زرده نشان ندادند. در پرندگان EF وزن 15 روزگی و افزایش وزن در دوره سنی 1-15 روزگی به طور معنیداری بالاتر و ضریب تبدیل خوراک (FCR) به طور معنیداری پایینتر از پرندگان DF بود. به طور مشابه، در پرندگان گروه EF ارتفاع ویلیها و سطح ویلیها به طور معنیداری بالاتر از پرندگان DF بود. نتیجه کلی اینکه تأخیر در دسترسی به خوراک پس از هچ بر رشد و توسعه دستگاه گوارش جوجه بلدرچین ژاپنی اثر منفی دارد.