تحلیل روابط قابلیت‌‌های پژوهش و توسعه حرفه‌‌ای معلمان: نقش میانجی‌ انگیزش و خودکارآمدی پژوهش

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علم اطلاعات و دانش شناشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران.

2 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران

3 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران.

doi
10.22034/jkrs.2024.60674.1070
چکیده

هدف: هدف پژوهش، بررسی الگوی روابط قابلیت‌‌های پژوهش و توسعه حرفه‌‌ای با نقش میانجی‌‌گری انگیزش و خودکارآمدی پژوهش در معلمان دوره ابتدایی است.روش‌شناسی‌: پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی است. جامعه آماری 4269 معلم دوره ابتدایی شهر کرمانشاه در سال تحصیلی 1402-1401 است که 352 نفر از آن‌ها به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده­ها شامل پرسش­نامه‌های توسعه حرفه‌ای ایوبی (2014)، خودکارآمدی پژوهشی صالحی (2011)، قابلیت‌های پژوهشی آرامون، صادقی آرانی و سعید اردرانی (2009) و انگیزش پژوهشی صالحی (2011) است. پایایی آن‌ها با استفاده از آلفای کرونباخ اندازه‌گیری شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و PLS تجزیه‌وتحلیل شدند.یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد قابلیت‌های پژوهش بر توسعه حرفه‌ای معلمان، قابلیت‌های پژوهش بر انگیزش به پژوهش معلمان، قابلیت‌های پژوهش بر خودکارآمدی معلمان، انگیزش به پژوهش بر توسعه حرفه‌ای و خودکارآمدی پژوهش بر توسعه حرفه‌ای اثر مستقیم، مثبت و معنا‌دار داشتند. همچنین قابلیت‌های پژوهش بر توسعه حرفه‌ای با نقش واسطه‌ای انگیزش به پژوهش و قابلیت‌های پژوهش بر توسعه حرفه‌ای با نقش واسطه‌ای خودکارآمدی پژوهش اثر غیرمستقیم، مثبت و معنا‌دار داشتند.نتایج: بنابراین، می‌توان گفت هرگونه ارتقاء در توانایی‌های پژوهشی، انگیزه برای پژوهش و خودکارآمدی در پژوهش، به توسعه حرفه‌ای معلمان کمک می‌کند. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده در پژوهش حاضر می‌توان گفت که هرچه قابلیت، انگیزه و خودکارآمدی پژوهشی معلمان بیشتر باشد، به همان میزان، توسعه حرفه‌ای معلمان نیز ارتقاء می‌یابد.اصالت و ارزش: ارزش این پژوهش در شناسایی و تبیین نقش قابلیت­های پژوهش و برخی متغیرهای اساسی دیگر در توسعه مستمر حرفه­ای معلمان است.