شیوع سرمی نئوسپوروز در بز و سگ های گله منطقه زاگرس مرکزی

نویسندگان

1 استاد، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

3 فارغ ‏التحصیل کارشناسی ارشد انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

4 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

5 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران و آزمایشگاه مرکزی دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
10.22055/ivj.2023.365734.2513
چکیده

    نئوسپورا کانینوم از عوامل سقط جنین، مرده‏زایی و تولد نوزادان ضعیف در پستانداران اهلی و وحشی به شمار می‏آید.  هدف از انجام مطالعه حاضر تعیین میزان شیوع سرمی آنتی‏بادی بر علیه نئوسپورا در گله‏های بز و سگ‏های گله در منطقه زاگرس مرکزی بود.  بدین منظور نمونه خون از 384 رأس بز و 30 قلاده سگ گله اخذ و برای شناسایی آنتی­بادی بر علیه نئوسپورا از روش الایزای غیرمستقیم بهره گرفته شد.  بزها در سه گروه سنی زیر یک و نیم سال (54 رأس)، دو تا سه سال (163 رأس) و بیش از سه سال (167 رأس) قرار داشتند که حضور آنتی­بادی بر علیه نئوسپورا به ترتیب در 12، 40 و 50 رأس از آن‏ها به تأیید رسید.  بر همین اساس شیوع سرمی آنتی‏بادی بر علیه نئوسپورا در منطقه معادل 56/26 درصد تعیین شد که بیشترین میزان شیوع متعلق به گروه سنی بیش از سه سال نسبت به سایر گروه‏ها بود.  در سی سال گذشته نئوسپورا به عنوان یکی از عوامل سقط جنین در نشخوارکنندگان مطرح بوده و در تحقیق حاضر نیز سه رأس از پنج رأس بز با سابقه سقط جنین، از نظر سرمی مثبت گزارش شدند.  علاوه بر این 3/43 درصد از سگ‏های گله آنتی­بادی بر علیه نئوسپورا را در سرم خود داشتند که نشان دهنده نقش اپیدمیولوژی گوشتخواران اهلی در شیوع بیماری در سطح گله‏های بز منطقه است.