شیوع سرمی نئوسپوروز در بز و سگ های گله منطقه زاگرس مرکزی
نویسندگان
1 استاد، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
5 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران و آزمایشگاه مرکزی دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.22055/ivj.2023.365734.2513چکیده
نئوسپورا کانینوم از عوامل سقط جنین، مردهزایی و تولد نوزادان ضعیف در پستانداران اهلی و وحشی به شمار میآید. هدف از انجام مطالعه حاضر تعیین میزان شیوع سرمی آنتیبادی بر علیه نئوسپورا در گلههای بز و سگهای گله در منطقه زاگرس مرکزی بود. بدین منظور نمونه خون از 384 رأس بز و 30 قلاده سگ گله اخذ و برای شناسایی آنتیبادی بر علیه نئوسپورا از روش الایزای غیرمستقیم بهره گرفته شد. بزها در سه گروه سنی زیر یک و نیم سال (54 رأس)، دو تا سه سال (163 رأس) و بیش از سه سال (167 رأس) قرار داشتند که حضور آنتیبادی بر علیه نئوسپورا به ترتیب در 12، 40 و 50 رأس از آنها به تأیید رسید. بر همین اساس شیوع سرمی آنتیبادی بر علیه نئوسپورا در منطقه معادل 56/26 درصد تعیین شد که بیشترین میزان شیوع متعلق به گروه سنی بیش از سه سال نسبت به سایر گروهها بود. در سی سال گذشته نئوسپورا به عنوان یکی از عوامل سقط جنین در نشخوارکنندگان مطرح بوده و در تحقیق حاضر نیز سه رأس از پنج رأس بز با سابقه سقط جنین، از نظر سرمی مثبت گزارش شدند. علاوه بر این 3/43 درصد از سگهای گله آنتیبادی بر علیه نئوسپورا را در سرم خود داشتند که نشان دهنده نقش اپیدمیولوژی گوشتخواران اهلی در شیوع بیماری در سطح گلههای بز منطقه است.