اینترلوکین-6 پلاسمای مادری و شکست زودرس آبستنی در گاوهای شیری

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 استاد، گروه آسیب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشجوی دکترای تخصصی مامایی و تولیدمثل دام، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

4 دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

5 استادیار گروه شیمی کاربردی، دانشکده شیمی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

doi
10.22055/ivj.2023.391084.2573
چکیده

    سیتوکین­های پیش التهابی ممکن است در فرآیندهای فیزیولوژیکی، مانند ترمیم بافت و رگ­زایی، یا پاتولوژیک، مانند التهاب و برخی اختلالات متابولیک، در دوران بارداری نقش داشته باشند.  مطالعه حاضر با هدف بررسی سطوح پلاسمایی IL-6 در 30 و 45 روز پس از تلقیح در گاوهای شیری آبستن و غیر آبستن انجام شد.  تشخیص آبستنی در روزهای 30 و 45 پس از تلقیح با استفاده از سونوگرافی صورت پذیرفت.  گاوها (71 رأس) به چهار گروه تقسیم شدند:  غیرآبستن در روز 30 (16 رأس)، آبستن در روز 30 (36 رأس)، غیر آبستن در روز 45 (11 رأس) و آبستن در روز  45 (8 رأس).  نمونه­های خون در روزهای 30 و 45 پس از تلقیح برای سنجش IL-6 جمع­آوری شدند.  نتایج سطوح بالایی از IL-6 پلاسما را در تمامی گاوهای مورد آزمایش در روز 30 نشان داد.  گاوهای با جنین سالم در روز 45، غلظت پلاسمایی کمتری از IL-6 نسبت به گاوهای با مرگ جنینی دیررس داشتند.  غلظت IL-6 پلاسمای گاوهای با وضعیت آبستنی مختلف در دوماهه اول، متفاوت می باشد.