اثر غلظت های مختلف آمونیاک بر روی هیستومورفومتری کلیه و برخی فاکتورهای خونی ماهی تیلاپیای نیل
نویسندگان
1 استاد گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد گروه زیستشناسی دریا، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران
3 فارغ التحصیل دکترای بافتشناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22055/ivj.2023.375952.2529چکیده
در مطالعه حاضر، ماهیان تیلاپیای جوان به مدت دو هفته در معرض 10، 20 و 30 درصد (96 ساعت LC50) آمونیاک قرار گرفته که به ترتیب معادل 9/0، 8/1 و 7/2 میلیگرم در لیتر است. پس از این مدت، ماهیها بیهوش و از ساقه دمی با سرنگ هپارینه برای ارزیابی شاخصهای خونی نمونه خون گرفته شد. نمونههای بافتی به اندازه 5/0 سانتیمتر از کلیه جدا و در فرمالین بافر 10 درصد تثبیت و پس از آبگیری با الکل، شفافسازی با زایلول، بلوک گیری با پارافین و برش به ضخامت 6-4 میکرون با میکروتوم انجام گرفت. در نهایت اسلایدهای رنگآمیزی شده توسط میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج حاکی از بزرگ شدن کپسول بومن، تجمع هیالین، کنده شدن اپیتلیوم، افزایش مراکز ملانومکروفاژ و گلومرولها و لولههای نکروزه در کلیهها پس از قرار گرفتن در معرض آمونیاک شد. در بررسی فاکتورهای سرم خون با افزایش آمونیاک، کلسترول و BUN نسبت به گروه کنترل و سایر گروهها افزایش یافته بود. همچنین با افزایش غلظت آمونیاک، شدت ضایعات نیز افزایش یافت. بنابراین آمونیاک باعث تغییراتی در ساختار و فعالیت برخی از عوامل کلیوی شده که باید با ایجاد شرایط مدیریتی مناسب در خصوص مقدار آمونیاک در محیط آبی کنترل شود.