طراحی مدل برند مکان مبتنی بر حس تعلق به برند (مطالعه موردی :جزیره کیش)
نویسندگان
1 گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران.
2 استادیار گروه مدیریت بازرگانی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران ایران .
doi
10.22111/jmr.2021.37958.5431چکیده
امروزه «برند مکان» بهعنوان ابزار قدرتمند، توانایی خلق جاذبههای احساسی و تصویر برند را در بر دارد و از دید گردشگران، عاملی ضروری برای تمایز مکان در میان بازارهای متعدد گردشگری به شمار میرود. این تحقیق با هدف ارائه مدلی برای برندسازی جزیره کیش در راستای افزایش رقابتپذیری این مکان با سایر مکانهای گردشگری در جنوب غرب آسیا انجام شده است. تحقیق پیشرو با استفاده از رویکرد ترکیبی (کیفی و کمّی) انجام شده است. بخش کیفی با استفاده از تئوری زمینهای سیستماتیک و از طریق نمونهگیری نظری انجام شده است. تحلیل دادهها کیفی با بهرهگیری از نرمافزار "Maxqda18" انجام شده است. با استفاده از متغیرهای استخراج شده، پرسشنامهای طراحی و دادهها از گردشگران با روش نمونهگیری تصادفی ساده (266 عددپرسشنامه) جمعآوری شد، دادههای کمّی از طریق معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار"PLS SMART-" تحلیل شد. در نهایت مدل با استفاده از شاخصهای مدلسازی تأیید و بهصورت الگویی نوآورانه برای برندسازی جزیره کیش مبنی برحس تعلق بهکار گرفته شد. بررسی فرضیه های تحقیق نشان داد، فرآیند برندسازی، تحتتأثیر شرایط علّی که مدیریت استراتژیک برند نامیده میشوند، شکل میگیرد. برندسازی از طریق راهبرد بازاریابی حس تعلق و با تقویت عوامل زمینه ای به پیامدهای مطلوب آن از جمله دلبستگی به مکان، ارزش مکان و توسعه اقتصادی - فرهنگی میانجامد.