تأثیر سمیت مزمن نیترات نقره بر نشان گرهای زیستی استرس اکسیداتیو هپاتوپانکراس میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamei)

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران

2 استادیار گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران

3 استادیار گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران

doi
10.22055/ivj.2022.320498.2424
چکیده

    مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات غلظت­های تحت کشنده نیترات نقره بر تغییرات نشان­گرهای زیستی استرس اکسیداتیو (سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز، گلوتاتیون، ظرفیت آنتی­اکسیدانی کل و مالون دی­آلدئید) هپاتوپانکراس میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamei) انجام شد.  ابتدا غلظت کشندگی میانی نیترات نقره  طی 96 محاسبه شد و میزان آن 084/0 میلی­گرم در لیتر به دست آمد.  سپس پست لارو­های میگوی پا سفید غربی طی 21 روز با غلظت­های تحت کشنده نیترات نقره در 4 تیمار شامل تیمار 1:  (LC5010% (mg/L0084/0)، تیمار 2: (LC5025% (mg/L021/0)، تیمار 3: (LC5050% (mg/L042/0) و تیمار 4: (LC5075% (mg/L063/0) و یک تیمار نیز به عنوان تیمار شاهد مواجهه شدند.  طبق نتایج، در بافت هپاتوپانکراس فعالیت سوپر اکسید دیسموتاز، کاتالاز، گلوتاتیون و ظرفیت آنتی­اکسیدانی کل در تیمار 3 و 4 در مقایسه تیمار شاهد کاهش معنی­دار و مالون دی­آلدئید افزایش معنی­داری داشته است.  نتایج این مطالعه نشان داد که مواجهه با غلظت­های mg/L042/0 و mg/L063/0 نیترات نقره سبب آسیب اکسیداتیو بافت هپاتوپانکراس میگوی پاسفید غربی (Litopenaeus vannamei) شده است.