بررسی هیستومورفولوژیک کبد، طحال و پانکراس در چهار گونه ماهی خانواده سیچلیده
نویسندگان
1 استاد گروه علوم بهداشت دام، طیور و آبزیان و عضو قطب بیماریهای ماهیان گرمابی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 دانشجوی دکترای تخصصی بهداشت آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانش آموخته بهداشت آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 استادیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22055/ivj.2021.299539.2386چکیده
خانواده سیچلیده شامل بیش از 1300 گونه ماهی هستند که با توجه به تنوع زیاد گونهای، تفاوتهای فنوتیپی زیادی نیز با یکدیگر دارند. این مطالعه با هدف مقایسه بافتشناسی کبد، طحال و پانکراس چهار گونه از خانواده سیچلیده شامل ماهی اسکار، سیچلید تگزاسی، سیچلید زرافهای و گرینترور انجام شده است. بدین منظور از هر گونه ماهی، تعداد 4 قطعه ماهی به ظاهر طبیعی انتخاب شده و پس از کشتن، نمونههای بافتی از هر گونه تهیه گردید. نمونههای بافتی پس از طی مراحل آمادهسازی، به دو روش هماتوکسیلین–ائوزین (H&E) و پریودیک اسیدشیف (PAS) رنگآمیزی شدند. نتایج نشان داد بافت کبد همه ماهیها دارای بافت پانکراسی در اطراف عروق بزرگ بوده و از نظر ظاهری تقریباً مشابه بودند. سلولهای کبدی در دو گونه سیچلید گرینترور و زرافهای نسبت به دو گونه دیگر به طور معنیداری بزرگتر بودند. در نسبت بین سلولهای کبدی به پانکراسی نیز این تفاوت معنیدار بوده است. سلولهای کبدی ماهی سیچلید زرافهای از نظر اندازه از ماهی گرینترور به طور معنیداری بزرگتر بودند. در حالی که سلولهای پانکراسی اگزوکرین تفاوت معنیداری بین 4 گونه ماهی نشان ندادند. طحال در چهارگونه ماهی مورد بررسی از نظر پراکنش و میزان مراکز ملانوماکروفاژ، بسیار متفاوت بود. سلولهای پانکراس در رنگآمیزی PAS، به دلیل وجود گلیکوژن به رنگ قرمزتر مشاهده شدند ولی سلولهای کبدی واکنش ضعیفتری را نشان دادند. افزایش اندازه سلولهای کبدی ممکن است در اثر هیپرتروفی این سلولها در اثر نوع غذای مصرفی یا تفاوت گونهای باشد که نیاز به تحقیقات بیشتری دارد.