معماری علم، فناوری و نوآوری جمهوری اسلامیایران بهمنظور دستیابی به مرجعیت علمی در افق 1440
نویسندگان
1 عضو هیات علمی و استاد دانشگاه جامع مالک اشتر
2 عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف، پژوهشکده سیاستگذاری
3 هیات علمی و استاد دانشگاه شهید باهنر کرمان، عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی
4 دانش آموخته دکتری مدیریت راهبردی آینده پژوهی، دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی، تهران، ایران؛ نویسنده مسئول
doi
چکیده
دستیابی به مرجعیت علمیبهعنوان زیرساختی برای تحقق تمدن نوین اسلامیطی 40 تا 50 سال آینده، نیازمند طرحی منسجم، همهجانبه و کلان مبتنی بر تصویر مطلوب ممکن و مستلزم جامعیت، یکپارچگی، انعطافپذیری و تعامل پذیری در قالب معماری علم، فناوری و نوآوری (نفع) است. هدف این تحقیق معماری نفع ج.ا.ا بهمنظور دستیابی به مرجعیت علمیدر افق 1440 است. پژوهش حاضر که بر اساس هدف، کاربردی-توسعهای و به لحاظ روش، توصیفی و پیمایشی است، با انجام مطالعات کتابخانهای و میدانی و مصاحبههای اکتشافی، چارچوب معماری «نفع» را از بین چارچوبهای موجود انتخاب و ادبیات مربوط را تدوین کرده است. مفاهیم و مولفهها با استفاده از تحلیل محتوا و به روش استقرایی استخراج شد و از روش نمونهگیری قضاوتی هدفمند و ابزار پرسشنامه و مصاحبه نیمه هدایت شده، بازخورد لازم دریافت شد و مولفههای مربوط استخراج شد. شاخص روایی محتوایی بالای0.7 و آلفای کرونباخ حداقل0.899 بود. در نهایت با توجه به چارچوب معماری منتخب، ابعاد معماری، مولفهها، مفاهیم و گویههای مربوط، معماری «نفع» ج.ا.ا بهمنظور دستیابی به مرجعیت علمیدر افق 1440 در 24 سلول توصیف شد. براساس نتایج تحقیق، اقتدار مهمترین وجه در تصویر نفع و مرجعیت علمیج. ا. ا در افق 1440 است که بایستی بهعنوان نقطه کانونی تمامیاهداف کلان، اقدامات ملی، تدابیر، سیاستها و راهبردهای نفع کشور قرار گیرد.
