پهنه‌بندی مسیر تونل انتقال آب امیرکبیر از نقطه نظر نفوذپذیری با استفاده از روش ماشین بردار پشتیبان(SVM)

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه کاشان

2 دانشگاه کاشان

3 گروه مهندسی معدن، دانشکده مهندسی، دانشگاه کاشان

doi
چکیده

یکی از مهم ترین عوامل موثر در جریان آب در توده سنگ‌ها و محیط‌های درزه‌دار نفوذپذیری توده سنگ است. با توجه به اهمیت آگاهی از مقدار آب ورودی به درون تونل‌ها،بررسی وضعیت نفوذپذیری توده سنگ‌های مسیر تونل بسیار حائز اهمیت است. از آن جا که آزمایش‌های متداول تعیین نفوذپذیری نظیر آزمایش لوژان بسیار زمان‌بر و هزینه بر هستند ضروری است تا در کوتاهترین زمان ممکن و با صرف کمترین هزینه یک دید کلی نسبت به میزان تراوایی سنگ‌های محل احداث تونل به دست آید. استفاده از روش‌های هوشمند به منظور تخمین یا طبقه‌بندی داده‌ها به ویژه در مسائل مهندسی در دهه‌های اخیر متداول بوده است. الگوریتم‌های زیادی به این منظور طراحی و بهینه‌سازی شده‌اند. از میان این روش‌ها می‌توان به الگوریتم ماشین بردار پشتیبان اشاره کرد. در این تحقیق به منظور پهنه‌بندی مسیر تونل انتقال آب امیرکبیر از نقطه نظر نفوذپذیری از روش ماشین بردار پشتیبان استفاده شده است. به منظور بهینه‌سازی پارامترهای این الگوریتم، روش جستجوی تصادفی انتخاب شده است. نتایج حاصل نشان می‌دهد که دقت مدلسازی صورت گرفته با استفاده از این روش بر اساس داده‌های آزمایش 59/94 % است. همچنین نتایج به دست آمده نشان می‌دهند که بیش از 85 درصد از مسیر تونل در رده با تراوایی کم قرار گرفته است که خطرچندانی از نظر نفوذ آب برای تونل نخواهد داشت.