ارزیابی حدت و مطالعه فیلوژنی ویروس‌ بیماری نیوکاسل جدا شده از مرغداری های گوشتی استان مازندران

نویسندگان

1 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دامپزشک فعال در بخش خصوصی، بیمارستان دامپزشکی اختصاصی طیور البرز، آمل، ایران

3 استادیار مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

4 استادیار مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

5 استادیار مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

doi
10.22055/ivj.2021.287636.2375
چکیده

    بیماری نیوکاسل از بیماری­های مهم ویروسی طیور است که خسارت اقتصادی قابل توجهی را به واحدهای پرورشی وارد می­سازد.  برای کنترل همه­گیری این بیماری، ارزیابی مداوم پاتوتیپ و ژنوتیپ ویروس‌های در گردش ضروری است.  پژوهش کنونی با هدف مطالعه فیلوژنی و تعیین شاخص‌های بیماری­زایی ویروس نیوکاسل در گردشِ مرغداری­های استان مازندران طی همه‌گیری سال 1397 انجام شد.  پس از جداسازی ویروس از مغز جوجه­های تلف شده متعلق به پنج مرغداری مختلف، شاخص­های بیماری­زایی داخل­مغزی و متوسط زمان القای مرگ جنینی آن­ها تعیین شد.  برای انجام آنالیز فیلوژنی، به دنبال استخراج RNA و انجام RT-PCR، توالی ژن F تعیین و با ویروس­های موجود در بانک ژن مورد مقایسه قرار گرفت.  نتایج نشان داد که ویروس­های عامل همه­گیری با شاخص بیماری­زایی داخل­مغزی 97/1 و متوسط زمان مرگ جنینی 56 ساعت، متعلق به پاتوتیپ ولوژن، و از نظر حدت نزدیک به سویه­های استاندارد چالش بودند.  همچنین بر اساس نتایج آنالیز فیلوژنی، این ویروس­ها در دسته­ی ژنوتیپ VII قرار گرفتند.  با تعیین هویت فنوتیپی و ژنوتیپی ویروس­های جدا شده، شواهد بالینی و کالبدگشایی منبی بر ولوژنیک و احشایی بودن شکل بیماری به تأیید رسید.  این مطالعه نشان داد ویروس عامل تلفات در گله­های طیور صنعتی استان مازنداران در سال 1397، حدتی نزدیک به سویه­های استاندارد چالش و در دسته­ی ویروس­های نیوکاسل با ژنوتیپ VII و ساب­ژنوتیپ VII.1.1 قرار دارد؛ لذا می­توان از این جدایه به عنوان یک سویه بومی حاد، برای انجام آزمایش­های چالش و ارزیابی عملکرد برنامه‌های واکسیناسیون پیش­گیرانه، استفاده کرد.