سنجش میزان استفاده از منابع چاپی بر پایه اصل کمترین کوشش در بین دانشجویان دانشگاه رازی
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه رازی، ایران
2 دانشیار علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 رئیس دانشگاه علمی کاربردی استان کرمانشاه، مدرس مدعو گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه رازی، ایران
doi
10.22034/jkrs.2024.62797.1097چکیده
هدف: اصل کمترین کوشش مبتنی بر این واقعیت است که یک عمل همواره به طریقی که کمترین کوشش و تلاش را نیاز داشته باشد انجام میشود. پژوهش حاضر بر آن است تا به مطالعه الگوی استفاده از منابع چاپی در بین دانشجویان دانشگاه رازی و مقایسه آن با اصل کمترین کوشش بپردازد. هدف پژوهش حاضر تعیین میزان استفاده از منابع چاپی اعم از کتابها و مجلات، توسط دانشجویان دانشگاه رازی و تحلیل این امر است که این استفاده تا چه اندازه تابع اصل کمترین کوشش است.روششناسی: پژوهش حاضر از نوع پژوهشهای کمی و روش استفاده شده برای انجام آن، پیمایشی بود. جامعه پژوهش شامل همه دانشجویان دانشگاه رازی در شهر کرمانشاه بوده است. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 375 نفر تعیین شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه محقق ساختهای استفاده شد. برای توصیف دادهها از آمارههای توصیفی و برای سنجش نرمال یا غیرنرمال بودن توزیع دادهها از آزمونهای کلموگروف اسمیرنوف و شاپیرو-ویلک استفاده شد. در سطح استنباطی نیز از رگرسیون خطی چندمتغیره و آنووا، رگرسیون خطی گامبهگام و تحلیل اکتشافی استفاده شد.یافتهها: یافتهها نشان داد استفاده از منابع چاپی توسط دانشجویان دانشگاه رازی، بهطور معناداری (R2=0/94) تابع اصل کمترین کوشش است. همچنین نتایج حاکی از آن بود که متغیر اصل کمترین کوشش، پیشبین معناداری برای میزان استفاده از منابع چاپی است.نتایج: اصل کمترین کوشش یک اصل منطقی و بخردانه به نظر میرسد و اثرپذیری استفاده دانشجویان از منابع چاپی از این اصل، باید مد نظر سیاست گذاران و مدیران کتابخانهها و مراکز اطلاعرسانی قرار گیرد.اصالت و ارزش: مطالعه پیرامون اصل کمترین کوشش در داخل ایران چندان مسبوق به سابقه نبوده و از تازگی و اصالت برخوردار است.