مقایسه پادتن های ضد لپتوسپیرا به روش آگلوتیناسیون میکروسکوپی در نشخوارکنندگان و تکسمیها
نویسندگان
1 استاد گروه بیماری های داخلی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 استاد گروه بیماری های داخلی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانش آموخته دکتری عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 دانش آموخته دکتری عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
5 دانش آموخته دکتری عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
6 دانش آموخته دکتری عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
7 دانش آموخته دکتری عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
8 دانش آموخته پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
9 دانش آموخته دکتری عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22055/ivj.2022.317881.2418چکیده
لپتوسپیروز بیماری مشترک انسان و دام است که با تب، یرقان، سقطجنین و هموگلوبینوری مشخص میشود. بیماری گسترش وسیع داشته و تعیین سروتیپهای غالب، برنامه کنترل و پیشگیری را تسریع میکند. 862 نمونه خون از نشخوارکنندگان شامل گاو (نژاد هلشتاین و سیمنتال)، گاومیش، گوسفند، بز، اسب و قاطر تهیه شدند. سرمها با استفاده از روش آگلوتیناسیون میکروسکوپی به منظور جستجوی پادتن ضد 6 سروتیپ زنده لپتوسپیرا اینتروگانس آزمایش شدند. میزان شیوع آلودگی دامها 54/19% بود که بالاترین آن در هلشتاین (36%) و پایینترین در قاطر (9/6%) بود. همچنین 4/25% گاومیشها، 3/19% گوسفندها، 7/13% سیمنتال، 2/19% بزها، 3/16% اسبان مثبت بودند. در همه گونهها آلودگی نرها بیشتر از مادهها بوده که تفاوت معنیدار نبود. بیشترین فراوانی مربوط به سروتیپ پومونا و کمترین آنها کانیکولا بود. در نشخوارکنندگان با افزایش سن میزان آلودگی نیز افزایش داشت. از آنجایی که در بین دامهای تحت مطالعه، فراوانی آلودگی در نشخوارکنندگان بیشتر از تک سمیها بوده است و در بین نشخوارکنندگان نیز فراوانی آلودگی گاو نژاد هلشتاین از بقیه بیشتر بوده است، از واکسیناسیون در این نوع دام میتوان برای پیشگیری از ابتلای بیشتر و همچنین آلودگی در انسان بهره جست.
