بررسی تأثیر ژل سلطنتی بر تغییرات هیستوپاتولوژیک و بیوشیمیایی در کبد موش صحرایی نر نژاد ویستار ناشی از دوز درمانی داروی تری اکساید آرسنیک در بیماران مبتلا به لوسمی پرومیلوسیتیک حاد

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 استاد گروه فارماکولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه بابل، بابل، ایران

3 دانشیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22055/ivj.2021.269014.2346
چکیده

داروی آرسنیک تری اکساید برای درمان لوسمی پرومیلوسیتیک حاد مورد استفاده قرار می­گیرد.  سمیت کبدی یکی از عوارض شایع استفاده از این دارو می­باشد.  در مطالعات مختلف دوزهای متفاوتی از این دارو مورد استفاده قرار گرفته است.  بر اساس پروتکل درمانی ATO در بیماران APL(mg/day15/0) و فرمول تبدیل دوز بین انسان و حیوان آزمایشگاهی که توسط FDA معرفی شده، دوز mg/kg1 انتخاب گردید.  ژل سلطنتی از جمله موادی است که به دلیل ظرفیت آنتی­اکسیدانتی بالا اخیراً مورد توجه قرار گرفته است.  هدف از این مطالعه بررسی تأثیر ژل سلطنتی بر تغییرات هیستوپاتولوژیک و بیوشیمیایی در کبد بر اساس ایجاد سمیت کبدی ناشی از داروی تری­اکساید آرسنیک می­باشد.  در این مطالعه 8 گروه 5 تایی از موش صحرایی انتخاب گردید.  در گروه­های یک، دو و سه به ترتیب نرمال سالین، ژل سلطنتی و تری اکساید آرسنیک در گروه­های چهارم، پنجم و ششم تری اکساید آرسنیک به همراه ژل سلطنتی با دوزهای مختلف؛ در گروه­های هفتم تری اکساید آرسنیک به همراه ویتامین E ؛ در گروه هشتم علاوه بر تری اکساید آرسنیک، ویتامین E و ژل سلطنتی به مدت 30 روز به صورت خوراکی داده شد.  نتایج نشان داد که بافت کبد در گروه نرمال سالین و گروه دریافت کننده ژل سلطنتی طبیعی می­باشد و در دیگر گروه­ها تغییر بافت به صورت تورم سلولی و پرخونی که شامل ضایعات برگشت­پذیر می­باشند.  مشاهده گردید که میزان این آسیب­ها در گروه­های دریافت کننده ژل سلطنتی کاهش یافته است.  در تمامی گروه­ها تغییرات معنی­دار در میزان آنزیم­های کبدی مشاهده نگردید.