بررسی تأثیر ژل سلطنتی بر تغییرات هیستوپاتولوژیک و بیوشیمیایی در کبد موش صحرایی نر نژاد ویستار ناشی از دوز درمانی داروی تری اکساید آرسنیک در بیماران مبتلا به لوسمی پرومیلوسیتیک حاد
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد گروه فارماکولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه بابل، بابل، ایران
3 دانشیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22055/ivj.2021.269014.2346چکیده
داروی آرسنیک تری اکساید برای درمان لوسمی پرومیلوسیتیک حاد مورد استفاده قرار میگیرد. سمیت کبدی یکی از عوارض شایع استفاده از این دارو میباشد. در مطالعات مختلف دوزهای متفاوتی از این دارو مورد استفاده قرار گرفته است. بر اساس پروتکل درمانی ATO در بیماران APL(mg/day15/0) و فرمول تبدیل دوز بین انسان و حیوان آزمایشگاهی که توسط FDA معرفی شده، دوز mg/kg1 انتخاب گردید. ژل سلطنتی از جمله موادی است که به دلیل ظرفیت آنتیاکسیدانتی بالا اخیراً مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر ژل سلطنتی بر تغییرات هیستوپاتولوژیک و بیوشیمیایی در کبد بر اساس ایجاد سمیت کبدی ناشی از داروی تریاکساید آرسنیک میباشد. در این مطالعه 8 گروه 5 تایی از موش صحرایی انتخاب گردید. در گروههای یک، دو و سه به ترتیب نرمال سالین، ژل سلطنتی و تری اکساید آرسنیک در گروههای چهارم، پنجم و ششم تری اکساید آرسنیک به همراه ژل سلطنتی با دوزهای مختلف؛ در گروههای هفتم تری اکساید آرسنیک به همراه ویتامین E ؛ در گروه هشتم علاوه بر تری اکساید آرسنیک، ویتامین E و ژل سلطنتی به مدت 30 روز به صورت خوراکی داده شد. نتایج نشان داد که بافت کبد در گروه نرمال سالین و گروه دریافت کننده ژل سلطنتی طبیعی میباشد و در دیگر گروهها تغییر بافت به صورت تورم سلولی و پرخونی که شامل ضایعات برگشتپذیر میباشند. مشاهده گردید که میزان این آسیبها در گروههای دریافت کننده ژل سلطنتی کاهش یافته است. در تمامی گروهها تغییرات معنیدار در میزان آنزیمهای کبدی مشاهده نگردید.