شناسایی، ارزیابی و رتبه بندی خورهای شرق تنگه هرمز به منظورتوسعه پایدار گردشگری (از میناب تا جاسک)
نویسندگان
1 استاد، گروه جغرافیای طبیعی (ژئومورفولوژی)، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران.ایران
2 دانشیار، گروه جغرافیای طبیعی (ژئومورفولوژی)، دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران، تهران. ایران
3 دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی دانشگاه تهران پردیس بین اللمل، کیش، ایران
4 استاد، گروه جغرافیای طبیعی (ژئومورفولوژی)، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22054/tms.2020.40863.2112چکیده
گردشگری، یکی از بهترین بخشهای موقعیتیابی اقتصادی است که میتواند رشد اقتصادی و اجتماعی را در مقصد به وجود آورد. در پژوهش حاضر، خورهای شرق تنگه هرمز از نظر توسعه گردشگری ارزیابی شده است. ابتدا با پیمایش میدانی و تکنیکهای سنجش از دور NDVI و NDWI موقعیت شناسایی شد. سپس با استفاده از دو مدل کوبالیکوا و بریلها اقدام به ارزیابی قابلیت توسعه گردشگری خورها شد. نتایج نشان داد که در روش بریلها سایت خور آذینی با کسب 870 امتیاز از کل امتیاز ارزشها در رتبه اول قرار دارد. سایت تیاب با امتیاز 840، کلاهی 665، لوران 660 و کرگان با 560 در ردههای بعدی قرار گرفتهاند. نتایج مدل کوبالیکوا نیز نشان داد که خور آذینی با 12 امتیاز بیشترین امتیاز و تیاب با 5/11، کلاهی با 75/8، لوران با 25/8 و کرگان با 25/5 امتیاز در ردههای بعدی قرار دارند.
