آینده‌نگاری راهبردی و خلق ارزش در سیاست‌گذاری (مطالعه موردی: سازمان‌های دفاعی)

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)

2 هیئت علمی دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش

3 دکترای آینده پژوهی، مدرس دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوین

4 کارشناسی ارشد مدیریت کسب و کار دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)

doi
چکیده

آینده‌نگاری راهبردی یکی از منابع حیاتی سازمانی است که سازمان‌ها را قادر می‌سازد تغییرات را شناسایی، تأثیرات این تغییرات را بر سازمان‌ها تجزیه‌وتحلیل و درنهایت برای پاسخگویی به این تغییرات، راهبردهای مناسب را ارائه کنند تا به مزیت رقابتی و خلق ارزش پایدار دست یابند. باوجوداینکه ارتباط مثبت بین آینده‌نگاری راهبردی و خلق ارزش تقریباً به‌طور شهودی قابل‌درک است؛ ولی اینکه چگونه آینده‌نگاری راهبردی می‌تواند در ایجاد نوآوری و خلق ارزش در سازمان‌ها نقش ایفا کند، هنوز مشخص نیست و به میزان درگیری آنها در فرآیند یادگیری سازمانی بستگی دارد. بنابراین، مقاله حاضر به‌دنبال بررسی رابطه پیاده‌سازی قابلیت‌های آینده‌نگاری راهبردی و خلق ارزش با در نظر گرفتن نقش یادگیری سازمانی است. برای این منظور، با بررسی ادبیات و پیشینه مرتبط با این سه حوزه، به بررسی ارتباط بین کاربست قابلیت‌های آینده‌نگاری راهبردی، یادگیری سازمانی و درنهایت خلق ارزش در سازمان‌ها با در نظر گرفتن سه عامل تعدیل‌کننده (ذهن آگاهی بازیگران، ساختار سازمانی و دوسوتوانی) این رابطه می‌پردازد. با استفاده از نرم‌افزار SPSS و تحلیل پرسشنامه­های جمع‌آوری‌شده، ابعاد چارچوب، مورد تائید کمی قرار گرفت. نتایج نشان می‌دهد آینده‌نگاری راهبردی از طریق افزایش یادگیری سازمانی (با ضریب توافق 6559/0) تأثیر معناداری بر خلق ارزش (با ضریب توافقی 6429/0) در سیاست­گذاری سازمان‌های دفاعی دارد.