مدلسازی فرایند یادگیری معکوس در آموزش دانشگاه علوم پزشکی مازندران

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت آموزشی، دانشکده فنی مهندسی و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

2 دکتری مدیریت آموزشی،رییس گروه تحول اداری دانشگاه علوم پزشکی مازندران

3 استادیار گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: در یادگیری معکوس؛ مدرسان مکان را از آموزش مستقیم و در محیط یادگیری با گروه بزرگ تغییر داده، هدف از پژوهش حاضر، مدلسازی فرایند یادگیری معکوس در آموزش دانشگاه علوم پزشکی مازندران بود.روش بررسی: طرح تحقیق نیز از نوع آمیخته اکتشافی است. جامعه آماری در بخش کیفی خبرگان دانشگاهی و اعضاء کمیته آموزش و توانمندسازی دانشگاه‌های علوم پزشکی (مازندران، تهران، بابل و ...) و در بخش کمی؛ کارکنان معاونت توسعه مدیریت و منابع، واحد بهداشتی و آموزشی دانشگاه علوم پزشکی مازندران بوده؛ در بخش کیفی با استفاده از روش نمونه‌گیری گلوله برفی با 15 نفر از خبرگان، مصاحبه عمیق انجام گرفته و در بخش کمی، برای سنجش مدل، پرسشنامه با روش طبقه‌ای نسبی چند مرحله‌ای در بین 310 تن از نمونه‌ها توزیع گردید. روایی پرسشنامه با روش صوری و محتوایی و پایایی با روش آلفای کرونباخ مورد تائید قرار گرفت. داده‌ها با روش تحلیل عاملی اکتشافی و تائیدی با نرم افزارهای SPSS و Smart PLS تحلیل گردید.یافته‌ها: نتایج نشان داد که فرایند یادگیری معکوس دارای 12 بعد بشرح انگیزه یادگیری، عوامل فردی، عوامل فرهنگ سازمانی، عوامل ساختاری، استقرار یادگیری معکوس، اقدامات تسهیلی، موانع و چالش‌های سازمانی، موانع و چالش‌های غیرسازمانی، بسترسازی و برنامه‌ریزی، آگاهی‌بخشی، کیفیت آموزش و کیفیت یادگیری بوده‌است. نتایج بخش کمی نشان داد که تمامی ابعاد مدل پارادایمی پژوهش، مورد تائید واقع شدند.نتیجه گیری: به مسئولین دانشگاه علوم پزشکی مازندران توصیه می‌گردد؛ برای فراهم‌آوردن شرایط لازم برای استقرار یادگیری معکوس، تمهیدات لازم را با توجه به نتایج تحقیق حاضر، بیندیشند.