کانون جدید بیماری تب تگزاس گاوان (Texas Cattle Fever) در جنوب شرق ایران

نویسندگان

1 دانش آموخته دکترای عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

2 دانشیار بخش تحقیقات بیماری های انگلی دام، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

3 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
10.22055/ivj.2022.312891.2413
چکیده

    با وجود این که تا کنون هیچ گونه گزارشی از شیوع بابزیا بایژمینا در مناطق مرکزی، جنوبی و جنوب شرقی ایران وجود نداشته است، به دنبال توصیفات بالینی تعدادی از دامپزشکان سیستان در جنوب شرق ایران مبنی بر مشاهده علایم تب تگزاس در تعدادی از گاوهای منطقه، ظن وجود این بیماری در این ناحیه از کشور شکل گرفت.  هدف از انجام مطالعه حاضر ردیابی دقیق بیماری، توصیف علایم بالینی، اثبات حضور انگل و معرفی ناقل آن با استفاده از روش­های کلاسیک انگل­شناسی و مولکولی می­باشد.  در فصل بهار سال 1397 تعداد 17 رأس گاو مبتلا به تب بالا و هموگلوبینوری در شهرستان­های مختلف منطقه سیستان شناسایی شد.  در ابتدا گسترش خون محیطی از همه آن­ها اخذ شده و پس از رنگ­آمیزی گیمسا مورد مطالعه میکروسکوپیک واقع شدند.  کنه­های یافت شده بر سطح بدن دام­های مبتلا مورد شناسایی مورفولوژیک قرار گرفتند.  علایم بالینی دام­های مبتلا به دقت ثبت و روند درمان آن­ها پیگیری شد.  همچنین با انجام واکنش PCR بر نمونه­های خون حاوی پیروپلاسم بابزیا بایژمینا و غدد بزاقی کنه­های موجود، قطعه­ای اختصاصی به اندازه 495 جفت باز در محدوده ITS1-5.8S-ribosomal DNA مورد تکثیر واقع شد.  با استفاده از مطالعات میکروسکوپیک و مولکولی، حضور پیروپلاسم بابزیا بایژمینا در گسترش خون 8 رأس گاو مبتلا به علایم بالینی تب تگزاس به اثبات رسید.  همچنین حضور انگل در غدد بزاقی 4 عدد کنه ریپی سفالوس آنولاتوس ماده ردیابی شد.  با وجود یک مورد دام تلف شده، علایم بالینی دام­های مبتلا که بر پایه تب بالا، آنمی گسترده و هموگلوبینوری بود پس از درمان با ایمیدیوکارب دیپروپیونات بهبود پیدا کرد.  مطالعه حاضر توصیف کننده کانون جدید بیماری تب تگزاس گاوان و معرفی ناقل آن در منطقه سیستان در جنوب شرق ایران می­باشد.