اندازه گیری ابعاد تاندون ها و لیگامان های ناحیه کف پایی (متاتارس) اسب های سالم نژاد دره شوری با کمک اولتراسونوگرافی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکترای حرفه ای، دانشکده دامپزشکی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران
2 استادیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران
doi
10.22055/ivj.2021.300308.2388چکیده
التهاب تاندونها و لیگامانهای اندام حرکتی یکی از دلایل اصلی لنگش در اسب است. بیشترین میزان آسیب به تاندونها و لیگامانهای اندام حرکتی خلفی اسب در ناحیه کف پایی (متاتارس) گزارش شده است. اولتراسونوگرافی یکی از روشهای ارزشمند و آسان به منظور تشخیص آسیبهای وارد شده به ساختارهای تاندونی است. تغییرات اندازه، اکوژنیسیته، شکل ساختارها و نیز بررسی وضعیت ترمیم با روش اولتراسونوگرافی قابل انجام است. این مطالعه روی 5 رأس اسب درهشوری سالم با میانگین سن 38/5±8/13 سال و ارتفاع 15/13±8/128 سانتیمتر انجام گرفت. هیچ کدام از اسبهای مطالعه شده، مشکل اندام حرکتی به صورت بالینی نداشتند. پس از کوتاه کردن و تراشیدن موها، کف پا (از پایین تارس تا بالای فتلاک) به 6 ناحیه و 4 سطح (1، 2، 3 و 4) در نمای عرضی و 2 سطح (1 و 2) در نمای طولی تقسیم شدند. سونوگرافی در حالت وزنگیری کامل در اندامهای حرکتی خلفی چپ و راست و با پروب خطی و فرکانس 12 مگاهرتز انجام گرفت و شکل، جهت، ارتباط و اندازهگیری ساختارهای تاندونی و لیگامانهای ناحیه متاتارس شامل تاندون خم کننده سطحی بند انگشتی، تاندون عمقی بند انگشتی، لیگامان فرعی تاندون خم کننده عمقی، لیگامان معلقه، در 6 ناحیه در نماهای عرضی و طولی انجام گرفت که کلیه اندازههای به دست آمده از شاخصهای مورد نظر در این مطالعه تفاوت معنیداری را در اندامهای حرکتی خلفی چپ و راست نشان نداد.