اندازه گیری ابعاد تاندون ها و لیگامان های ناحیه کف پایی (متاتارس) اسب های سالم نژاد دره شوری با کمک اولتراسونوگرافی

نویسندگان

1 دانش آموخته دکترای حرفه ای، دانشکده دامپزشکی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران

2 استادیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران

doi
10.22055/ivj.2021.300308.2388
چکیده

    التهاب تاندون‌ها و لیگامان‌های اندام حرکتی یکی از دلایل اصلی لنگش در اسب است.  بیش­ترین میزان آسیب به تاندون‌ها و لیگامان‌های اندام حرکتی خلفی اسب در ناحیه کف پایی (متاتارس) گزارش شده است.  اولتراسونوگرافی یکی از روش‌های ارزشمند و آسان به منظور تشخیص آسیب­های وارد شده به ساختارهای تاندونی است.  تغییرات اندازه، اکوژنیسیته، شکل ساختارها و نیز بررسی وضعیت ترمیم با روش اولتراسونوگرافی قابل انجام است.  این مطالعه روی 5 رأس اسب دره­شوری سالم با میانگین سن 38/5±8/13 سال و ارتفاع 15/13±8/128 سانتی­متر انجام گرفت.  هیچ کدام از اسب­های مطالعه شده، مشکل اندام حرکتی به صورت بالینی نداشتند.  پس از کوتاه کردن و تراشیدن موها، کف پا (از پایین تارس تا بالای فتلاک) به 6 ناحیه و 4 سطح (1، 2، 3 و 4) در نمای عرضی و 2 سطح (1 و 2) در نمای طولی تقسیم شدند.  سونوگرافی در حالت وزن‌گیری کامل در اندام­های حرکتی خلفی چپ و راست و با پروب خطی و فرکانس 12 مگا­هرتز انجام گرفت و شکل، جهت، ارتباط و اندازه­گیری ساختار­های تاندونی و لیگامان­های ناحیه متاتارس شامل تاندون خم کننده سطحی بند انگشتی، تاندون عمقی بند انگشتی، لیگامان فرعی تاندون خم کننده عمقی، لیگامان معلقه، در 6 ناحیه در نماهای ­عرضی و طولی انجام گرفت که کلیه اندازه‌های به دست آمده از شاخص­های مورد نظر در این مطالعه تفاوت معنی‌داری را در اندام­های حرکتی خلفی چپ و راست نشان نداد.