الگوی پیشران های رشد فرانچایزر در صنعت بیمه ایران

نویسندگان

1 دکتری تخصصی مدیریت، گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

2 استاد گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

3 استادیار ،گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

4 استادیار، گروه مدیریت، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران

doi
10.22111/jmr.2022.39310.5554
چکیده

هدف این پژوهش طراحی و اعتباریابی الگوی پیشران­های رشد فرانچایزر در صنعت بیمه ایران بود. برای دستیابی به این هدف از روش پژوهش توصیفی - تحلیلی و مدل­یابی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری شامل کلیه مدیران شرکت بیمه البرز و مدیران نمایندگی­های این شرکت در استان آذربایجان­شرقی بود که با توجه به محدود بودن تعداد جامعه آماری، برای انتخاب شرکت­کنندگان از روش سرشماری استفاده شد (120 نفر). در ابتدا براساس تحلیل محتوای مقالات منتشرشده، 34 پیشران­ شناسایی و مبنای طراحی پرسشنامه اولیه قرار گرفت. پس از بررسی اعتبار محتوا، اهمیت ماده­ها برمبنای داده­های گرد­آوری­شده با استفاده از دو الگوریتم درخت تصمیم (CRT و C5.0) بررسی و چهار ماده حذف گردید. سپس تحلیل عاملی اکتشافی برای تعیین مولفه­های اصلی پیشران­ نشان داد که 30 ماده باقیمانده روی هشت عامل در مجموع 32/74 درصد از واریانس کل را تبیین می­کنند. سپس، چارچوب نظری روابط علّی بین هشت عامل پیشران با استفاده از تکنیک دیمتل (DEMATEL) و نظرات 12 متخصص دانشگاهی و مدیر باتجربه شرکت­های بیمه (تجربه مدیریتی بالای 10 سال) تدوین و اعتبار آن با استفاده از مدل­یابی معادلات ساختاری بررسی و مورد تأیید گرفت. براساس الگوی تدوین­شده، در الگوی پیشران­های رشد فرانچایزر در صنعت بیمه ایران، مولفه ویژگی­های کسب و کار بیمه­گزاری از طریق ویژگی­های فرانچایز، پراکندگی سیستم فرانچایز و شهرت نشان تجاری و سپس از طریق قابلیت اعتماد، اشتراک دانش، مدیریت تعارض بر قصد تدوام همکاری اثرگذار می­باشد. پیشران­های شناسایی شده در پژوهش حاضر و روابط علّی بین مولفه­های اصلی آنها می­تواند برای رشد و توسعه فرانچایز در صنعت بیمه­ ایران به­کار گرفته شوند.