شناسایی سلول های زایای اولیه در گناد های نر رویان های قرقاول (Phasianus colchicus) با استفاده از تکنیک های هیستوشیمیایی و رنگ آمیزی ایمنی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری بافت شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 دانش آموخته دکتری بافت شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 استاد گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22055/ivj.2022.360740.2496
چکیده

    هدف از این تحقیق شناسایی سلول‌های زایای اولیه در گنادهای نر در مراحل مختلف رویانی قرقاول بود.  سلول­های زایای اولیه سلول­هایی هستند که به اسپرم یا اووسیت تمایز می­یابند که برای انتقال اطلاعات ژنتیکی بین نسل­ها مهم هستند.  در این مطالعه، رویان­ها در روزهای 24-8 جنینی استخراج شدند.  سلول‌های زایای اولیه در مقاطع بافتی پارافینی و رزینی در روزهای 8 تا 10 تکوین رویانی به دلیل داشتن ویژگی‌های خاص این سلول‌ها شناسایی شدند شامل:  اندازه بزرگ سلولی، داشتن هسته و هستک بزرگ و سیتوپلاسم اندک.  سلول­های زایای اولیه بیضه با استفاده از تکنیک­های هیستوشیمیایی و رنگ­آمیزی ایمنی شناسایی شدند.  روش پریودیک اسید-شیف (PAS)، ایمونوهیستوشیمی با استفاده از آنتی­ژن جنینی اختصاصی مرحله 1 (SSEA-1)، رنگ­آمیزی آلکالین فسفاتاز و رنگ­آمیزی تولوئیدن بلو برای شناسایی سلول­های زایای اولیه استفاده شدند.  سلول‌های زایا در سنین بالاتر (24-10 روزگی) تنها از طریق برش­های نیمه نازک قابل شناسایی بودند.  علاوه بر این، واکنش این سلول­ها در تمام سنین به رنگ­آمیزی­های آلکالین فسفاتاز، پریودیک اسید-شیف و آنتی­ژن اختصاصی-1 جنینی منفی بود.  یافته‌های این مطالعه نشان داد که سلول‌های زایای اولیه در بافت بیضه رویان‌ قرقاول در تمام سنین مورد مطالعه به تکنیک‌های هیستوشیمیایی و ایمونوهیستوشیمی واکنش منفی نشان دادند.  همچنین این مطالعه نشان داد رنگ­آمیزی معمول هماتوکسیلین و ائوزین و استفاده از مقاطع نیمه نازک برای تشخیص بافت­شناسی این سلول­ها مناسب هستند.