شناسایی سلول های زایای اولیه در گناد های نر رویان های قرقاول (Phasianus colchicus) با استفاده از تکنیک های هیستوشیمیایی و رنگ آمیزی ایمنی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری بافت شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانش آموخته دکتری بافت شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استاد گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22055/ivj.2022.360740.2496چکیده
هدف از این تحقیق شناسایی سلولهای زایای اولیه در گنادهای نر در مراحل مختلف رویانی قرقاول بود. سلولهای زایای اولیه سلولهایی هستند که به اسپرم یا اووسیت تمایز مییابند که برای انتقال اطلاعات ژنتیکی بین نسلها مهم هستند. در این مطالعه، رویانها در روزهای 24-8 جنینی استخراج شدند. سلولهای زایای اولیه در مقاطع بافتی پارافینی و رزینی در روزهای 8 تا 10 تکوین رویانی به دلیل داشتن ویژگیهای خاص این سلولها شناسایی شدند شامل: اندازه بزرگ سلولی، داشتن هسته و هستک بزرگ و سیتوپلاسم اندک. سلولهای زایای اولیه بیضه با استفاده از تکنیکهای هیستوشیمیایی و رنگآمیزی ایمنی شناسایی شدند. روش پریودیک اسید-شیف (PAS)، ایمونوهیستوشیمی با استفاده از آنتیژن جنینی اختصاصی مرحله 1 (SSEA-1)، رنگآمیزی آلکالین فسفاتاز و رنگآمیزی تولوئیدن بلو برای شناسایی سلولهای زایای اولیه استفاده شدند. سلولهای زایا در سنین بالاتر (24-10 روزگی) تنها از طریق برشهای نیمه نازک قابل شناسایی بودند. علاوه بر این، واکنش این سلولها در تمام سنین به رنگآمیزیهای آلکالین فسفاتاز، پریودیک اسید-شیف و آنتیژن اختصاصی-1 جنینی منفی بود. یافتههای این مطالعه نشان داد که سلولهای زایای اولیه در بافت بیضه رویان قرقاول در تمام سنین مورد مطالعه به تکنیکهای هیستوشیمیایی و ایمونوهیستوشیمی واکنش منفی نشان دادند. همچنین این مطالعه نشان داد رنگآمیزی معمول هماتوکسیلین و ائوزین و استفاده از مقاطع نیمه نازک برای تشخیص بافتشناسی این سلولها مناسب هستند.