اثرات عصاره Froriepia subpinnata بر تغییرات بیوشیمیایی سرمی و هیستوپاتولوژیک کبد در موشهای صحرایی تیمار شده با تری کلرواستیک اسید
نویسندگان
1 دانشیار گروه بیوتکنولوژی گیاهی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 دانشجوی بیوتکنولوژی گیاهی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
3 مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران و استاد گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
4 دانشیار مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
doi
10.22055/ivj.2022.355937.2488چکیده
کارسینوم سلولهای کبدی یکی از چالشهای سیستم سلامت است و استرس اکسیداتیو نقش مهمی در بروز آن دارد. با توجه به اثرات آنتیاکسیدانی گیاه اناریجه (FS) Froriepia subpinnata ، این مطالعه با هدف بررسی اثر آن در جلوگیری از بروز سمیت کبدی ناشی از تری کلرواستیک اسید (TCA) در مدل حیوانی انجام شد. عصاره هیدروالکلی اناریجه از اندام هوایی به روش خیساندن تهیه شد. چهل و هشت سر موش صحرایی به 8 گروه تقسیم شدند: حیوانات کنترل، گروههای تحت درمان با TCA (500 میلیگرم بر کیلوگرم)، گروههای تیمار شده با TCA + FS (400،200،100 میلیگرم بر کیلوگرم)، گروه تیمار شده با اناریجه (400 میلیگرم بر کیلوگرم)، گروه DOX تحت درمان با دوکسوروبیسین (5/2 میلیگرم بر کیلوگرم) و گروه تحت درمان با TCA + DOX. پس از 28 روز، خون جمعآوری و سرم جدا شد، سپس مالون دیآلدئید (MDA)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPx)، TAC (ظرفیت تام آنتیاکسیدانی)، آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، آلکالین فسفاتاز (ALP)، فاکتور نکروز تومور-آلفا (TNF-alpha) اندازهگیری شد و بافت کبد با میکروسکوپ نوری مورد بررسی هیستوپاتولوژیک قرار گرفت. TCA به طور معنیداری مقدار MDA را افزایش داد و TCA با غلظتهای مختلف FS (100، 200 و 400 میلیگرم بر کیلوگرم) مقدار MDA را در مقایسه با سایر گروهها کاهش داد )05/0(P≤. مقدار TNFα توسط TCA کاهش یافت، اما با DOX به طور قابل توجهی افزایش یافت و تیمار FS اثر TCA بر سطح TNFα را تغییر نداد. سطح سرمی GPX، TAC، ALT، ASTو ALP با تیمار TCA یا FS از نظر آماری تغییری نکرد TCA به بافت کبد آسیب رسانده و باعث انحطاط سلولهای کبدی، تنگی سینوسی و واکوئل شدن سیتوپلاسم شد. FS به صورت وابسته به دوز از بافت کبد محافظت کرد اما در دوز 400 میلیگرم بر کیلوگرم اثر بهتری در کاهش آسیب بافت داشت. FS یک اثر محافظتی در برابر تغییرات هیستوپاتولوژیک ناشی از TCA در بافت کبد موش صحرایی دارد.