اثرات عصاره Froriepia subpinnata بر تغییرات بیوشیمیایی سرمی و هیستوپاتولوژیک کبد در موش‌های صحرایی تیمار شده با تری کلرواستیک اسید

نویسندگان

1 دانشیار گروه بیوتکنولوژی گیاهی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

2 دانشجوی بیوتکنولوژی گیاهی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

3 مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران و استاد گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

4 دانشیار مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

doi
10.22055/ivj.2022.355937.2488
چکیده

    کارسینوم سلول­های کبدی یکی از چالش­های سیستم سلامت است و استرس اکسیداتیو نقش مهمی در بروز آن دارد.  با توجه به اثرات آنتی­اکسیدانی گیاه اناریجه (FS)  Froriepia subpinnata ، این مطالعه با هدف بررسی اثر آن در جلوگیری از بروز سمیت کبدی ناشی از تری کلرواستیک اسید (TCA) در مدل حیوانی انجام شد.  عصاره هیدروالکلی اناریجه از اندام هوایی به روش خیساندن تهیه شد.  چهل و هشت سر موش صحرایی به 8 گروه تقسیم شدند:  حیوانات کنترل، گروه­های تحت درمان با TCA (500 میلی­گرم بر کیلوگرم)، گروه­های تیمار شده با TCA + FS (400،200،100 میلی­گرم بر کیلوگرم)، گروه تیمار شده با اناریجه (400 میلی­گرم بر کیلوگرم)، گروه DOX تحت درمان با دوکسوروبیسین (5/2 میلی­گرم بر کیلوگرم) و گروه تحت درمان با TCA + DOX.  پس از 28 روز، خون جمع­آوری و سرم جدا شد، سپس مالون دی­آلدئید (MDA)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPx)، TAC (ظرفیت تام آنتی­اکسیدانی)، آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، آلکالین فسفاتاز (ALP)، فاکتور نکروز تومور-آلفا (TNF-alpha) اندازه­گیری شد و بافت کبد با میکروسکوپ نوری مورد بررسی هیستوپاتولوژیک قرار گرفت. TCA به طور معنی­داری مقدار MDA را افزایش داد و TCA با غلظت­های مختلف FS (100، 200 و 400 میلی­گرم بر کیلوگرم) مقدار MDA را در مقایسه با سایر گروه­ها کاهش داد )05/0(P≤.  مقدار TNFα توسط TCA کاهش یافت، اما با DOX به طور قابل توجهی افزایش یافت و تیمار FS اثر TCA بر سطح TNFα را تغییر نداد.  سطح سرمی  GPX، TAC، ALT،  ASTو ALP با تیمار TCA یا FS از نظر آماری تغییری نکرد TCA به بافت کبد آسیب رسانده و باعث انحطاط سلول­های کبدی، تنگی سینوسی و واکوئل شدن سیتوپلاسم شد.  FS به صورت وابسته به دوز از بافت کبد محافظت کرد اما در دوز 400 میلی­گرم بر کیلوگرم اثر بهتری در کاهش آسیب بافت داشت. FS یک اثر محافظتی در برابر تغییرات هیستوپاتولوژیک ناشی از TCA در بافت کبد موش صحرایی دارد.