فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

گدازه‌های بالشی و توالی دایکی هرسین- نورآباد و میانراهان بخشی از مجموعه افیولیتی کرمانشاه به شمار می‌آیند. دایک‌های دیابازیک با بافت‌های افیتیک، دولریتی و گلومروپورفیریک، متشکل از پلاژیوکلاز دارای زونینگ و کلینوپیروکسن‌اند و گدازه‌های بالشی بافت‌های اینترگرانولار تا میکروپورفیریک با خمیره هیالومیکرولیتیک داشته و از پلاژیوکلاز، دیوپسید-اوژیت و پسودومورف‌های الیوین تشکیل گردیده‌اند. الگوی نمودارهای عنکبوتی، محیط تشکیل فرافرورانشی این توالی‌ها را رد و نشان از موقعیت تکتونوماگمایی جزایر درون صفحه اقیانوسی (OIB) در واحد پیلولاوایی گشور و دایک‌های دیابازیک و نیز شواهد ژئوشیمیایی P-MORB در واحد پیلولاوایی تمرک و میانراهان دارد. شواهد ژئوشیمیایی مورب در منطقه گشور و دایک‌های دیابازیک می‌تواند نشان­دهنده­ی وقوع ذوب بخشی در یک منشاء غنی شده از نوع OIB باشد که منجر به تولید بازالت‌های آلکالن شده است، اما در مقابل در واحد پیلولاوایی محدودهای تمرک و میانراهان، ذوب بخشی گوشته از نوع MORB که بصورت نامتجانس دارای اجزائی از OIB بوده شرایط تولید P-MORB های این را مناطق فراهم آورده است. لذا شاید بتوان جنوب نئوتتیس را بصورت یک حاشیه ریفتی حدواسط با ریفتینگ غیرمتقارن تلقی نمود که در آن شرایط رخنمون گوشته فوقانی زیر قاره‌ای مهیا گردیده و منجر به پیدایش حالتی حد واسط بین افیولیت‌های حاشیه قاره و پلوم در مجموعه مورد بررسی شده است.