ارزیابی کارائی همزمان سازی فحلی و عملکرد تولیدمثلی میشهای فراهانی همزمان شده در فصل تولیدمثل با استفاده از لتروزول
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران
2 استاد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم دامی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران
doi
10.22055/ivj.2022.368521.2522چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر کارایی جایگزینی گنادوتروپین با لتروزول در برنامه همزمانسازی فحلی بر پارامترهای تولیدمثلی و تغییرات هورمونی گوسفند در فصل تولیدمثل انجام شد. برای این منظور، 40 رأس میش فراهانی با دامنه سنی 3 تا 4 سال، میانگین وزنی 3/2±44 کیلوگرم و میانگین نمره وضعیت بدنی 5/0±12/3 به مدت 14 روز سیدرگذاری و به سه گروه تقسیم شدند: گروه شاهد (بدون تزریق هورمون)، گروه یکم (تزریق 400 واحد eCG، تزریق درون ماهیچهای)، گروه دوم (تزریق 400 واحد hCG، تزریق درون ماهیچهای) و گروه سوم (5/7 میلیگرم لتروزول به شیوه خوراکی). نمونه خون از سه روز قبل از بیرون آوردن CIDR گرفته شد. فراسنجههای عملکرد تولیدمثلی پس از زایش محاسبه شدند. یافتهها نشان دادند که اگرچه باروری و برهزایی در گروه اول از نظر عددی بیشتر بودند؛ با این وجود تفاوت معنیداری بین گروهها برای هیچ یک از فراسنجههای عملکرد تولیدمثلی وجود نداشت. غلظت استروژن در تمام تیمارها تا زمان برداشت سیدر روند افزایشی داشتند. به طور کلی، یافتههای این پژوهش نشان دادند لیتروزول جایگزین قابل اعتمادی برای eCG برای افزایش میزان تخمکریزی در گوسفند نیست.