فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: پژوهش باهدف تعیین تأثیر تعدیل گری اینرسی دانش بر رابطه بین قابلیت یادگیری سازمانی و نوآوری سازمانی در بیمارستان امیرالمؤمنین اهواز انجام شد.روش‌شناسی‌: پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی بوده که با روش پیمایشی تحلیلی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان بیمارستان امیرالمؤمنین اهواز به تعداد 530 نفر بود، که از این تعداد با استفاده از فرمول کوکران، 223 نفر نمونه انتخاب شد. برای گردآوری داده­ها از پرسشنامۀ دارای 59 گویه مبتنی بر مطالعات پیشین شامل 18 گویه برای قابلیت یادگیری سازمانی، 27 گویه برای نوآوری سازمانی و 14 گویه برای اینرسی دانش دارای روایی صوری و اعتباریابی شده (85/0=α) استفاده گردید. داده­ها با استفاده از نرم‌افزارهای اکسل، SPSS23، و AMOS تجزیه‌وتحلیل شد.یافته‌ها: یافته­ها نشان داد وضعیت میانگین قابلیت یادگیری سازمانی (27/3)، میانگین نوآوری سازمانی (23/3) و بالاتر از حد متوسط است. ضمن این‌که، میانگین (20/2) برای اینرسی دانش نشان داد که وضعیت این متغیر در جامعه نیز در سطح متوسط قرار دارد. نتایج آزمون فرضیه­ها نشان داد که قابلیت یادگیری سازمانی بر نوآوری سازمانی (85/0=β و 814/12=t-value) تأثیر دارد. همچنین اینرسی دانش نقش تعدیل گر منفی در تأثیر قابلیت یادگیری سازمانی بر نوآوری سازمانی (207/0- =β و 168/2-t-value=) دارد.نتایج: هرچند برتأثیر قابلیت یادگیری سازمانی بر نوآوری سازمانی تأیید شد، لیکن اینرسی دانش به‌عنوان نوعی مقاومت در برابر پذیرش و به‌کارگیری دانش میزان این تأثیر را می­کاهد. اینرسی دانش، با محدود کردن فرصت یادگیری و کسب و استفاده از تجربیات جدید مانع نوآوری سازمانی می­شود.اصالت و ارزش: اینرسی دانش، مقاومت منفی در فرایند اثربخشی یادگیری سازمانی است که به‌عنوان موضوع جدید وارد حوزه مدیریت دانش شده است. حذف و یا کاهش اثرات اینرسی دانش به سازمان کمک می­کند تا از سرمایه­های دانشی خود در راستای نوآوری و تولید ارزش بهره ببرد.