فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    سیکلوفسفامید یکی از رایج­ترین داروهای ضد سرطان می­باشد.  باعث آسیب به بافت بیضه و ناباروری می­شود.  این مطالعه با هدف بررسی هم­زمان سیکلوفسفامید و عصاره­ی آبی گرده­ی نخل بر کیفیت اسپرم و متعاقب آن رشد جنین­های حاصل از لقاح آزمایشگاهی در موش­های سوری طراحی شد.  در این مطالعه تجربی، 36 موش سوری نر نژاد NMRI با وزن تقریبی36-30 گرم به طور تصادفی به 6 گروه 6 تایی تقسیم شدند.  پس از عادت یافتن با محیط به مدت یک هفته، تیمار تمامی گروه­ها روزانه به مدت 28 روز انجام شد.  گروه­ها به صورت گروه کنترل، گروه سیکلوفسفامید، دو گروه سیکلوفسفامید همراه با دوز mg/kg 400 و 200 گرده نخل و دو گروه، گرده نخل به تنهایی، با دوز mg/kg 400 و 200 تقسیم شدند.  متعاقب توزین و تشریح جهت استحصال اسپرم تمامی حیوانات آسان­کشی شدند.  جهت تحریک تخمک­گذاری با استفاده از PMSG و HCG از 6 سر موش سوری ماده­ی بالغ بارور استفاده شد.  لقاح در محیط کشت 4mg HTF+BSA انجام شد.  تخمک­های لقاح یافته به مدت 120 ساعت انکوبه شدند و مراحل رشد جنینی و میزان باروری داخل آزمایشگاهی در تمامی گروه­ها مورد ارزیابی قرار گرفت.  نتایج مطالعه نشان داد که درصد تخم لقاح یافته، جنین‌های دو سلولی، مورولا، بلاستوسیت و درصد جنین‌های هچ شده، در موش­های گروه دریافت‌کننده­ی سیکلوفسفامید نسبت به گروه کنترل کاهش معنی‌دار یافته است، اما فراسنجه­های ذکر شده در موش­های گروه دریافت‌کننده­ی گرده­ی نخل در دوزهای mg/kg 400 و 200 متعاقب تجویز سیکلوفسفامید نسبت به گروه سیکلوفسفامید افزایش معنی‌دار داشت.  گروه سیکلوفسفامید نسبت به گروه کنترل افزایش معنی­داری در درصد جنین‌های متوقف شده داشته است.  درصد جنین‌های متوقف شده در موش­های گروه دریافت‌کننده­ی گرده­ی نخل در دوزهای بالا و پایین متعاقب تجویز سیکلوفسفامید نسبت به گروه سیکلوفسفامید کاهش معنی‌دار نشان داد.  عصاره­ی آبی گرده­ی نخل دارای اثر محافظتی در برابر سمیت ناشی از سیکلوفسفامید بر لقاح و روند رشد جنین­های حاصل از لقاح آزمایشگاهی است.