فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از مشکلات اساسی کشورهای دارنده نفت و به‌خصوص‌‌ایران، تامین بودجه طرح‌های توسعه‌ای و عمرانی ازطریق درآمدهای نفتی است. در بیشتر‌‌این کشورها بخش نفت  از سهم ‌‌‌ارزش‌افزوده بالایی در تولید ناخالص داخلی برخوردار است.  افزایش شدید درآمدهای نفتی در حالی که به‌عنوان‌‌‌یک ثروت طبیعی تلقی می‌شود به بلای اقتصادی تبدیل شده است. سوال اصلی در‌‌این مطالعه با توجه به کاهش قیمت نفت در ‌‌‌‎‌سال‌های اخیر  و همراه شدن آن با مسائل تحریم که نیاز بیشتر به تولید داخل و حمایت از سرمایه‌گذاری در بخش خصوصی را نمایان می‌سازد،‌‌این است که‌‌ایا می‌توان وابستگی به درآمد‌های نفت را با تقویت بخش خصوصی و افزایش تولید و اتکا به نیروی کار داخل را در سایه اقتصاد مقاومتی کاهش داد و از چه راهکارهایی برای جایگزینی درآمدهای نفتی برای افزایش تولید می‌توان استفاده کرد. در‌‌این تحقیق از اطلاعات سری زمانی سالانه‌ی 1397-1351 و  مدل ضریب تصحیح خطا استفاده شده است. نتایج مدل حاکی از وجود رابطه منفی بین شاخص نسبت سرمایه‌گذاری بخش خصوصی به کل سرمایه‌گذاری دولت، سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و نسبت صادرات به واردات ‌به‌عنوان تکیه به تولیدات داخل با تولید ناخالص داخلی می‌باشد؛ همچنین با نگاهی بر علامت متغیرهای نسبت GDP به GNP  و همچنین ‌بهره‌وری نیروی کار می‌توان به‌‌این نتیجه رسید که با تکیه بر نیروی کار  در شرایط تحریم و با تاکید بر اقتصاد مقاومتی می‌توان به افزایش تولید ناخالص داخلی کشور کمک کرد.