بررسی وضعیت آلودگی سیستم تولید مثل مادیان های اطراف استان های تهران و البرز به سودوموناس آئروژینوزا
نویسندگان
1 استاد گروه مامایی و بیماری های تولید مثل، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد گروه مامایی و بیماری های تولید مثل، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 استاد گروه میکروبیولوژی – ایمنولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22055/ivj.2020.245788.2294چکیده
هدف از این بررسی، ارزیابی آلودگی سودوموناس آئروژینوزا در بین جمعیتهای مادیانهای به ظاهر سالم مراکز مختلف پرورش و نگهداری مادیان و نیز موارد بالینی تولید مثلی در اطراف استانهای تهران و البرز میباشد. تعداد 276 نمونه به صورت کاملاً تصادفی از ناحیهی گودی کلیتورال و ناحیهی واژن 138 رأس مادیان آبستن (9 رأس، 52/6 درصد) و غیرآبستن (129رأس، 48/93 درصد) با استفاده از سوآب استریل تهیه گردید. مادیانهای مورد مطالعه شامل: دامهای باشگاههای سوارکاری (79 رأس، 57 درصد)، موارد بالینی (32 رأس، 23 درصد) و مادیانهای موجود در بخش تهیهی سرم و واکسن مؤسسهی سرمسازی رازی-کرج (27 رأس، 20 درصد) در اطراف استانهای تهران و البرز بود. نمونهها در کنار یخ به آزمایشگاه تشخیص دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران منتقل گردید و عملیات کشت باکتریال تا حصول نتایج دنبال شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 19 مورد ارزیابی آماری قرار گرفت. سودوموناس آئروژینوزا از 6 رأس (35/4 درصد) مادیان جدا شد. این باکتری از ناحیهی گودی کلیتوررال (2 رأس، 45/1 درصد)، واژن (2 رأس، 45/1 درصد) و نیز توأمان گودی کلیتورال – واژن (2 رأس، 45/1 درصد) دامهای آلوده جدا شد. سن مادیانهای آلوده بین 8 الی 20 سال بود. کلیه دامهای آلوده غیرآبستن بودند. چهار (9/2 درصد) رأس از دامهای آلوده از نژاد تروبرد و 2 (45/1درصد) از نژاد عرب بودند. این باکتری فقط از دامهای موجود در باشگاههای سوارکاری جدا گردید. نتیجه گرفته میشود که مادیانهای باشگاههای سوارکاری اطراف استانهای تهران و البرز آلوده به باکتری سودوموناس آئروژینوزا میباشند. برنامههای کنترلی غربالگری متداول از قبیل: نمونهبرداری از ناحیهی گودی کلیتورال و واژن تمامی مادیانهای باشگاههای سوارکاری و مراکز پرورش و نگهداری اسب قبل از شروع فصل تولید مثلی دام به منظور جلوگیری از بروز خسارات اقتصادی به صنعت پرورش اسب بایستی به عمل آید.