مبانی دینی مسئولیتشناسی و مسئولیتپذیری در نظام آموزشی
نویسندگان
1 گروه اخلاق پزشکی و فلسفه سلامت، دانشکده پزشکی شیراز، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
2 گروه اخلاق پزشکی و فلسفه سلامت، دانشکده پزشکی شیراز، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: مسئولیت، زادهی ارتباط و ارتباط ایجاد کنندهی حق و تکلیف است. گرچه حوزهی روابط اجتماعی عینیترین مصداق تحقق مسئولیتپذیری انسان است، امّا این فراگیری شامل ارتباط با خدا، خود، سایر جانداران، غیرجانداران و محیط زندگی ... نیز میشود. در این مطالعه قصد داریم تا مبانی مسئولیتشناسی و مسئولیتپذیری را در یک فرهنگ دینی توصیف کرده و به اهمیت نقش اساتید در تعالی مسئولیتپذیری اصیل در دانشجویان اشاره کنیم.روش بررسی: در این پژوهش توصیفی-تحلیلی تلاش شده است تا با بهرهگیری از منابع اسلامی -قرآن کریم و نهج البلاغه و ...- به موضوع شناسی مسئولیت در فرهنگ دینی پرداخته شود و با یک رویکرد انطباقی چگونگی تقویت آن در نظام آموزش و پرورش عالی مورد بحث قرار گیرد.یافتهها: در فرهنگ اسلامی مسئولیتپذیری ریشه در مسئولیتشناسی صحیح و توحیدی دارد. در نگاه توحیدی، مسئولیتشناسی و مسئولیتپذیری یکی از ویژگیهای ذاتی نظام تکوین است. در فرهنگ اسلامی، انسان در برابر هر آنچه انجام داده، خواسته و ... به خاطر دو ویژگی خاص یعنی اختیار و عقل مسئولیتپذیر و به دنبال آن پاسخگو قلمداد می شود. نهادهای آموزش و پرورش جامعه از ارکان انتقال ارزشهای دینی به نسلهای آتی هستند. استاد، مهمترین رکن انتقال ارزشها به نسل جوان است. فکر، رفتار، کردار و عملکرد مسئولانه اساتید به عنوان الگو در نهادینه کردن این شاخص پایه ای دینی نقش کلیدی دارد. نتیجهگیری:تعیین شاخصهای دینی مسئولیتپذیری، وضعیت کنونی مسئولیتپذیری دانشگاه در حوزه های دانشی، مهارتی، برنامهها و ساختار ، برگزاری هدفمند کارگاههای دانش و مهارت افزایی، نظارت و ارزشیابی رفتارهای الگو در اساتید و پایش مداوم فراگیران با توجه به شاخص های دینی مسئولیتپذیری جهت ارتقای مسئولیتپذیری پیشنهاد میگردد