پیشبینی کیفیت زندگی مرتبط با سلامتی بر اساس ناگویی خلقی و تحمل پریشانی در افراد مبتلا به چاقی
نویسندگان
1 گروه روان شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه روان شناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران.
3 گروه روانشناسی بالینی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران.
4 گروه روان شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
5 گروه روان شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.22038/mjms.2021.22034چکیده
مقدمهچاقی یکی از مشکلات شایع سلامت عمومی است که روند رو به افزایش آن به یکی از نگرانیهای عمده سلامت جهانی تبدیل شده است، ﭘﮋوﻫﺶ حاضر با هدف پیشبینی کیفیت زندگی مرتبط با سلامتی بر اساس ناگویی خلقی و تحمل پریشانی در افراد مبتلا به چاقی انجام شد.روش کارروش پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به چاقی شهر تهران در سال 1399 بود. از این میان، به روش نمونهگیری دردسترس تعداد 250 نفر انتخاب شدند. شرکتکنندگان با پرسشنامههای کیفیت زندگی مرتبط با سلامت وبر (1992)، ناگویی خلقی تورنتو (1992) و تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایجیافتهها نشان داد که متغیرهای ناگویی خلقی و تحمل پریشانی میتوانند 4/16 درصد از واریانس کیفیت زندگی مرتبط با سلامت را تبیین کنند و تمامی متغیرهای مذکور تأثیر معناداری بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دارند (01/0P<).نتیجهگیریبر اساس نتایج بدست آمده میتوان گفت بر اساس ناگویی خلقی و تحمل پریشانی میتوان کیفیت زندگی مرتبط با سلامتی را در افراد مبتلا به چاقی پیشبینی کرد.
