تاثیر شیوع کووید 19 بر ابعاد مدیریتی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی ایران از دیدگاه خبرگان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی دانشگاه علامه طباطبایی

2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی دانشگاه علامه طباطبایی

3 دانشیار موسسه پژوهش وبرنامه ریزی آموزش عالی، تهران، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف: شیوع فراگیر جهانی کووید 19 ، موجب پیدائی و پویایی" بحران کرونا " در ابعاد گوناگون شده است و تجربه ای نوین در مدیریت و مناسبات اجتماعی وامنیت انسانی را رقم زده و سبب بروز تحولات گسترده گردیده است. نهاد آموزش عالی نیز از این قاعده مستثنی نبوده و در چنــد مــاه گذشــته آموزش عالی جهانــی بــه دلیــل گســترش ویــروس کرونــا شــدیداً دســتخوش تغییــر شــده اســت. هدف این مطالعه تعیین تاثیر شیوع کووید 19 بر ابعاد مدیریتی دانشگاهها از دیدگاه خبرگان دانشگاهی بود. روش بررسی : مطالعه حاضر با بهره‌گیری از رویکرد کیفی در سال 1399 انجام شد. مشارکت کنندگان این پژوهش 18 نفراز خبرگان دانشگاههای شهر تهران بودندکه اغلب دارای سابقه مدیریت در دانشگاه (رییس دانشگاه، رییس دانشکده، معاون آموزشی و مدیرگروه) بودند. جمع آوری اطلاعات از طریق مصاحبة نیمه ساختار یافته انجام شد و از روش تحلیل مضمون به منظور تجزیه و تحلیل مصاحبه ها استفاده شد. یافته ها : از تجزیه و تحلیل مصاحبه ها چهارتم اصلی تاثیر بر ابعاد و فعالیتهای آموزشی، ابعاد و فعالیتهای پژوهشی، خدمات اجتماعی و حکمرانی و مدیریت دانشگاهی آموزش عالی و 18 تم فرعی استخراج شد و جمع بندی نتایج انجام گرفت. نتیجه گیری:یافته های پژوهش بیانگر این بودکه شیوع کووید 19 در بعد آموزش بر بین المللی و جهانی شدن، بومی و محلی شدن، تحول دیجیتال، نابرابری در دسترسی به آموزش عالی وکیفیت آموزش، در بعد پژوهش بر رواج پژوهش مجازی، پارک های علم و فناوری، کیفیت پژوهش و بودجه پژوهش، در بعد خدمات اجتماعی بر ارتباط دانشگاه با صنعت، شبکه سازی اجتماعات محلی و مسئولیت پذیری اجتماعی، در بعد حکمرانی و مدیریت دانشگاهی بر مدیریت و رهبری، قوانین و اسناد بالادستی، مدیریت منابع انسانی، مدیریت منابع مالی، مدیریت بحران و مدیریت تغییر در دانشگاهها تاثیر گذاشته است.