طراحی و ارزیابی مدل مربی گری در محیط کار(مطالعه موردی: شرکت فولاد مبارکه اصفهان)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان، ایران.
2 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، گرایش رفتار سازمانی و مدیریت منابع انسانی، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، ایران.
3 دانشیار گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، ایران.
doi
10.22111/jmr.2022.40802.5675چکیده
مربیگری یکی از رویکردهای مهم در توسعه منابع انسانی و نیازمند آشنایی مربیان با اصول مربیگری جهت بکارگیری الگوهای آموزشی متناسب با محتوی و سبک یادگیری فرد است. لذا این مطالعه با هدف طراحی و ارزیابی مدل مربیگری در محیط کار با بهرهگیری از رویکرد ترکیبی-اکتشافی و استفاده از طرح نظاممند نظریه داده بنیاد دربخش کیفی انجام شده است. به این منظور ضمن انجام مصاحبه باز با 22 خبره دانشگاهی و اجرایی، مجموعهای ازمضامین اولیه طی فرآیند کد گذاری باز، گردآوری شدند و از دل آنها مقولههایی استخراج گردید. سپس در مرحله کدگذاری محوری، پیوند میان این مقولهها درقالب عناوین ( شرایط علی، پدیده محوری، راهبردها، شرایط مداخله گر، شرایط زمینهای و پیامدها ) در قالب پارادایم کدگذاری تعیین شد. در ادامه و در مرحله کدگذاری انتخابی، یکایک اجزای پارادایم کدگذاری تشریح و نظریه خلق شد. در بخش کمی نیز پرسشنامه محقق ساخته برگرفته از بخش کیفی پژوهش در میان مدیران و کارشناسان شرکت فولاد مبارکه اصفهان به روش نمونهگیری طبقهای- تصادفی توزیع گردید. حجم نمونه با استفاده از فرمول تباچنیک و فیدل، 282 نفر محاسبه گردید برای اطمینان از حصول دادههای معتبر مورد نیاز، تعداد 499 پرسشنامه توزیع شد که از این تعداد372 پرسشنامه برگشت داده شد و مورد تحلیل قرار گرفت. با استفاده از الگوی معادلات ساختاری توسط نرم افزار Amos24 روابط حاکم و برازش تمامی شرایط اصلی الگوی کیفی طراحی شده، مورد سنجش و تایید نهایی قرار گرفت.