نقش میانجی تعهد سازمانی در ارتباط بین منتورینگ و رضایت شغلی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
3 کارشناس ارشد امداد و نجات جمعیت هلال احمر استان سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.22111/jmr.2023.44458.5931چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی تعهد سازمانی در رابطه بین منتورینگ و رضایت شغلی و رسیدن به پاسخ این سوال است که آیا تعهد سازمانی در رابطه بین منتورینگ و رضایت شغلی نقش میانجی ایفا میکند؟ این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و با توجه به ماهیت موضوع و اهداف آن، از نوع توصیفی- همبستگی میباشد. برای آزمون فرضیههای تحقیق از مدل معادلات ساختاری توسط نرمافزار Smart PLS استفاده شده است. حجم نمونه آماری مورد نیاز از طریق فرمول کوکران 134 نفر تعیین گردید و افراد نمونه با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. دادههای اولیه موردنیاز از طریق پرسشنامه و دادههای ثانویه نیز از طریق منابع کتابخانهای و اینترنتی جمعآوری شدند. یافتههای تحقیق نشان داد که به طور کلی متغیر منتورینگ در مجموع 59 درصد از واریانس متغیر رضایت شغلی و 19.9 درصد از واریانس متغیر تعهد سازمانی را تبیین میکند و متغیر تعهد سازمانی در مجموع 53 درصد از واریانس متغیر رضایت شغلی را تبیین میکند، با توجه به موارد ذکر شده همه فرضیههای پژوهش تایید شدند. عدم دسترسی آسان به معلمان و اعضای جامعه آماری و همچنین فقر ادبیات پژوهش از محدودیتهای پژوهش به شمار میروند.