طراحی الگوی باز آفرینی شغلی براساس مدل یابی ساختاری تفسیری
نویسندگان
1 دانشیارگروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت دانشگاه پیام نور، کرمان، ایران.
2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه مدیریت دانشکده مدیریت دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.22111/jmr.2022.39363.5558چکیده
بازآفرینی شغلی مفهوم ساختارشکنانهای است که دیدگاه سنتی دانش منابع انسانی را درخصوص طراحی شغل درنوردیده که در آن کارکنان نقش فعالی در نحوه و دگرگونسازی شغل خود دارند . هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی ساختاری تفسیری بازآفرینی شغلی می باشد. پس از شناسایی پیشایندهای بازآفرینی شغلی و گنجاندن آنها در پرسشنامهی نیمه بسته، پرسشنامه میان 18 نفر از رؤسای واحدها و کارشناسان خبره شرکت ملی نفت استان کرمان توزیع شد که با استفاده از نمونهگیریهای مفهومی و گلوله برفی شناسایی شدند. نتایج داده ها، از طریق نرمافزار متلب 9 و میک مک 2 مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت، 16متغیر در 8 سطح، شامل جهت گیری کارآفرینانه، خودکارآمدی و مهارت اجتماعی، اشتیاق شغلی، استقلال شغلی، امنیت شغلی و هویت سازمانی، جایگاه شغل و حمایت سازمانی ادراک شده، سرمایه روانشناختی، رهبری تحولآفرین، رهبری خدمتگزار، رهبری کارمندمدار، رهبری توانمندساز، رهبری دو سو توان، شخصیت پویا، به عنوان پیشایندهای بازآفرینی شغلی شناسایی شد.
