بررسی مقایسهای اثر نانوساختار آلومینا-گرافیت با غضروف دندهای اتوژنیک در ترمیم نقیصه استخوانی در سگ
نویسندگان
1 دانش آموخته دکترای حرفهای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 استادیار، دانشکده شیمی کاربردی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
3 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 استادیار گروه علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
5 استاد، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22055/ivj.2020.211838.2211چکیده
بافت استخوان دارای ویژگیهای ساختاری خاصی میباشد که به خصوص به علت ساختار ترکیبی استخوان میباشد که ترکیبی از هیدروکسی آپاتیت، کلاژن، مقدار کمی از پروتئوکلیکان، پروتئینهای غیرکلاژنه و آب میباشد. ساختار شیمایی مادهی اولیه مورد استفاده، مخلوطی از پودر آلومینا و گرافیت است. آلومینا یک ساختار معدنی غیراسیدی و غیربازی است که از نظر تخلخل، جزء مواد نانو متخلخل طبقهبندی میشود. در بعضی از ساختارهای آن، نیمی از حجم به فضاهای متخلخل تعلق دارد. 15 قلاده سگ به طور تصادفی به سه گروه کنترل، گروه دریافت کنندهی غضروف اتوژنیک و گروه دریافت کنندهی آلومیناگرافت تقسیم شدند در سطح قدامی جانبی استخوان بازو برش زده شد. با کنار زدن پوست، بافت همبند و عضلات، استخوان بازو نمایان شد و برش به طول 1 سانتیمتر و عرض 1 سانتیمتر در بدنهی استخوان بازو ایجاد و دار بست آلومینا-گرافیتی در نقیصهی ایجاد شده قرار گرفت، در گروه دیگر غضروف اتوژنیک جدا شده از قوس دندهای در نقیصه ایجاد شده قرار داده شد و گروه کنترل هیچ گونه مادهای در نقیصه ایجاد شده قرار نگرفت. بین گروهای کنترل، گروه درمانی با غضروف اتوژنیک و گروه آلومیناگرافیت در معیارهای ترمیم استخوان اختلاف معنیدار مشاهده گردید. استفاده از آلومینا گرافیت در مقایسه با غضروف دندهای اتوژنیک میتواند باعث ترمیم سریعتر استخوان شود.