بررسی مقایسه‌ای اثر نانوساختار آلومینا-گرافیت با غضروف دنده‌ای اتوژنیک در ترمیم نقیصه استخوانی در سگ

نویسندگان

1 دانش آموخته دکترای حرفه‌ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 استادیار، دانشکده شیمی کاربردی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

3 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

4 استادیار گروه علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

5 استاد، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
10.22055/ivj.2020.211838.2211
چکیده

    بافت استخوان دارای ویژگی­های ساختاری خاصی می­باشد که به خصوص به علت ساختار ترکیبی استخوان می­باشد که ترکیبی از هیدروکسی آپاتیت، کلاژن، مقدار کمی از پروتئوکلیکان، پروتئین­های غیرکلاژنه و آب می­باشد.  ساختار شیمایی ماده­ی اولیه مورد استفاده، مخلوطی از پودر آلومینا و گرافیت است.  آلومینا یک ساختار معدنی غیراسیدی و غیربازی است که از نظر تخلخل، جزء مواد نانو متخلخل طبقه­بندی می­شود.  در بعضی از ساختارهای آن، نیمی از حجم به فضاهای متخلخل تعلق دارد.  15 قلاده سگ به طور تصادفی به سه گروه کنترل، گروه دریافت کننده­ی غضروف اتوژنیک و گروه دریافت کننده­ی آلومیناگرافت تقسیم شدند در سطح قدامی جانبی استخوان بازو برش زده شد.  با کنار زدن پوست، بافت هم­بند و عضلات، استخوان بازو نمایان شد و برش به طول 1 سانتی­متر و عرض 1 سانتی­متر در بدنه­ی استخوان بازو ایجاد و دار بست آلومینا-گرافیتی در نقیصه­ی ایجاد شده قرار گرفت، در گروه دیگر غضروف اتوژنیک جدا شده از قوس دنده­ای در نقیصه ایجاد شده قرار داده شد و گروه کنترل هیچ گونه ماده‌ای در نقیصه ایجاد شده قرار نگرفت.  بین گروهای کنترل، گروه درمانی با غضروف اتوژنیک و گروه آلومیناگرافیت در معیارهای ترمیم استخوان اختلاف معنی‌دار مشاهده گردید.  استفاده از آلومینا گرافیت در مقایسه با غضروف دنده­ای اتوژنیک می­تواند باعث ترمیم سریع­تر استخوان شود.