فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    متیل آمین به عنوان یک آمین آندوژن در مغز پرندگان و پستانداران وجود داشته و از طرفی این آمین به عنوان یک نورومدولاتور در آزادسازی برخی از نوروترانسمیترها شبیه سروتونین نقش دارد.  اثرات متیل آمین به خوبی در موش مشخص شده اما تا کنون هیچ­گونه مطالعه­ای مبنی بر نقش متیل­آمین در کنترل مرکزی اخذ غذا در پرندگان انجام نشده است.  مطالعه­ی حاضر به گونه­ای طراحی شد تا اثر متیل آمین بر روی اخذ غذا و همچنین نقش سیستم سروتونرژیک را بر رفتار تغذیه­ای القا شده توسط متیل آمین در جوجه­های محروم از غذا به مدت 3 ساعت مورد بررسی قرار دهد.  در آزمایش اول برای یافتن دوز مؤثر متیل آمین، تزریق درون بطن مغزی متیل آمین با دوزهای 15، 30، 45، 60 و 75 میکروگرم انجام شد.  در آزمایش دوم، چهار گروه قرار داشتند که گروه اول (گروه کنترل) سرم فیزیولوژی به همراه اوانس بلو 1/0 درصد، گروه دوم متیل آمین (75 میکروگرم)، گروه سوم PCPA (مهار کننده­ی سنتزسروتونین مغزی، 5/1 میکروگرم) و گروه چهارم ترکیب PCPA + متیل آمین را به صورت تزریق درون بطن مغزی دریافت کردند.  در آزمایش سوم جوجه­ها تزریقات مشابه آزمایش دوم را داشتند فقط به جای تزریق PCPA از SB242084 (آنتاگونیست گیرنده­ی HT2C، 5/1 میکروگرم) استفاده شد.  میزان اخذ غذای تجمعی در دقایق 30، 60 و 120بعد از تزریق اندازه­گیری شد.  حجم تزریقات در هر گروه 10 میکرولیتر بود.  نتایج این مطالعه نشان داد که با افزایش دوز متیل آمین میزان اخذ غذا در جوجه خروس­های گوشتی به طور معنی­داری کاهش پیدا کرد.  بنابراین دوز مؤثر متیل آمین برای ادامه آزمایش 75 میکروگرم در نظر گرفته شد.  همچنین مشخص گردید که اثر هیپوفاژیک متیل آمین توسط PCPA (مهار کننده­ی سنتز سروتونین مغزی، 5/1 میکروگرم) و SB242084 (آنتاگونیست گیرنده­­ی 5-HT2C، 5/1 میکروگرم) به طور معنی داری تضعیف گشت.  این نتایج پیشنهاد می­کند متیل آمین اثر هیپوفاژیک بر روی مصرف غذا در جوجه خروس­های گوشتی داشته و این کاهش اخذ غذای ناشی از متیل آمین از طریق سروتونین (گیرنده 5-HT2C) میانجی­گری می­شود.